رفقا چه کسانی هستند؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'آقای تونهای؛' به 'آقای تونهای (پژوهشگر معارف مهدویت)؛') |
|||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
==پاسخهای دیگر== | ==پاسخهای دیگر== | ||
{{یادآوری پاسخ}} | {{یادآوری پاسخ}} | ||
{{جمع شدن|۱. آقای | {{جمع شدن|۱. [[مجتبی تونهای|آقای تونهای]] (پژوهشگر معارف مهدویت)؛}} | ||
[[پرونده:13681078.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[مجتبی تونهای]]]] | [[پرونده:13681078.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[مجتبی تونهای]]]] | ||
::::::آقای '''[[مجتبی تونهای]]'''، در کتاب ''«[[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]»'' در اینباره گفته است: | ::::::آقای '''[[مجتبی تونهای]]'''، در کتاب ''«[[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]»'' در اینباره گفته است: | ||
نسخهٔ ۱۶ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۵۷
| رفقا چه کسانی هستند؟ | |
|---|---|
| موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت |
| مدخل بالاتر | مهدویت / عصر ظهور امام مهدی / یاران امام مهدی |
| مدخل اصلی | کلیات |
| مدخل وابسته | ؟ |
رفقا چه کسانی هستند؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
عبارتهای دیگری از این پرسش
پاسخ نخست

- حجت الاسلام و المسلمین سید جعفر موسوینسب، در کتاب «دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان» در اینباره گفته است:
- «رفقا از یاران حضرت ولی عصر (ع) و اهل کوفه میباشند موقع ظهور خود را به مکه میرسانند و با حضرت بیعت مینمایند و همچون پارههای ابر متراکم پائیزی به سوی مکه حرکت میکنند[۱] و خود را به حضرت میرسانند.
- و در روایتی دیگر آمده است از ۳۱۳ نفر یاور خاص الخاص حضرت پنجاه نفر آنان از اهالی کوفه هستند[۲] احتمال آن میرود که آن پنجاه نفر همین رفقاء باشند با توجه به معنای رفق و رفاقت که نشاندهنده صفا و صمیمیت و پیوند محکم آنها است به ویژگی دیگری از یاران حضرت دست پیدا میکنیم»[۳].
پاسخهای دیگر
| ۱. آقای تونهای (پژوهشگر معارف مهدویت)؛ |
|---|
|
پرسشهای وابسته
منبعشناسی جامع مهدویت
پانویس
- ↑ مجالس السنیة، ج ۲، جزء ۵، ص ۵۰۹.
- ↑ بحار، ج ۵۲، ص ۳۰۶.
- ↑ دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان، ج۲، ص۱۱۱، ۱۱۲.
- ↑ مجالس السنیه، ج ۲، ص ۵۰۹.
- ↑ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۶.
- ↑ سیمای آفتاب، حبیب الله طاهری، ص ۲۴۰.
- ↑ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص:۳۶۷.
