←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*ارزش، فعل، عمل یا [[اندیشه]] [[آدمی]] است که به مصداق [[دین]] و [[فرهنگ]] موجود در بستر [[جامعه]]، امری مقبول و ارزشمند تلقی میشود. اعمال [[آدمی]] در فرهنگهای گوناگون بازخوردهای مختلف دارد که مطابق با بستر [[فرهنگی]] غالب، عملی ارزشی یا ضدارزشی است. [[امام علی]] {{ع}} در بیانی کلی، ملاک ارزش و ضدارزش را [[فرهنگ]] [[اسلام]] بدینگونه بیان میفرماید: "چقدر تفاوت است بین دو کار: کاری که لذّت آن به پایان رسد ولی آثار تلخ آن برجای مانَد و کاری که [[رنج]] و زحمت آن تمام شود ولی اجر آن ماندگار باشد<ref>نهج البلاغه، حکمت | *ارزش، فعل، عمل یا [[اندیشه]] [[آدمی]] است که به مصداق [[دین]] و [[فرهنگ]] موجود در بستر [[جامعه]]، امری مقبول و ارزشمند تلقی میشود. اعمال [[آدمی]] در فرهنگهای گوناگون بازخوردهای مختلف دارد که مطابق با بستر [[فرهنگی]] غالب، عملی ارزشی یا ضدارزشی است. [[امام علی]] {{ع}} در بیانی کلی، ملاک ارزش و ضدارزش را [[فرهنگ]] [[اسلام]] بدینگونه بیان میفرماید: "چقدر تفاوت است بین دو کار: کاری که لذّت آن به پایان رسد ولی آثار تلخ آن برجای مانَد و کاری که [[رنج]] و زحمت آن تمام شود ولی اجر آن ماندگار باشد<ref>نهج البلاغه، حکمت ۱۲۱: {{متن حدیث|شَتَّانَ مَا بَيْنَ عَمَلَيْنِ عَمَلٍ تَذْهَبُ لَذَّتُهُ وَ تَبْقَى تَبِعَتُهُ وَ عَمَلٍ تَذْهَبُ مَئُونَتُهُ وَ يَبْقَى أَجْرُه}}</ref>. بدیهی است عمل اوّل، عملی است که گسترده آن دنیای محدود را دربرمیگیرد و نتیجه آن کوتاه است و امکان دارد پیامد آن به [[شقاوت]] اخروی بینجامد، اما عمل دوّم، کاری است که برای [[آخرت]] انجام میشود. بدیهی است که میان این دو تفاوت زیادی است.<ref>توجه به این نکته اهمیت دارد که افعال انسان در دنیا ارتباطی تنگاتنگ با نیت او دارد. اگر نیت آدمی خالصانه و برای خدا باشد، هر عملی آثار نیک اخروی برجای خواهد گذاشت.</ref> در نتیجه اعمال، [[رفتار]] و افکار [[آدمی]] اثری ماندگار در زندگی دنیوی و اخروی او دارد که ملاک ارزش یا [[ضد ارزش]] بودن آن در بازتاب عمل است. | ||
*[[امام علی]] {{ع}} در [[نهج البلاغه]] بر ارزشهایی چند تأکید ورزیده است که عبارتاند از: | *[[امام علی]] {{ع}} در [[نهج البلاغه]] بر ارزشهایی چند تأکید ورزیده است که عبارتاند از: | ||
#'''ارزش [[یاد خدا]]:''' [[یاد خدا]] مایه روشنیِ دلهاست. [[یاد خدا]] گوش [[جان]] را شنوایی میبخشد، به چشمها بینایی میدهد و دلها را پس از عناد و لجاجت، نرم و پذیرا میکند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۳</ref>/ | #'''ارزش [[یاد خدا]]:''' [[یاد خدا]] مایه روشنیِ دلهاست. [[یاد خدا]] گوش [[جان]] را شنوایی میبخشد، به چشمها بینایی میدهد و دلها را پس از عناد و لجاجت، نرم و پذیرا میکند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۳</ref>/ | ||