←شکرگزاری آل داوود
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
==[[شکرگزاری]] [[آل داوود]]== | ==[[شکرگزاری]] [[آل داوود]]== | ||
کلمه "[[شکر]]" در [[آیه]] {{متن قرآن|اعْمَلُوا آلَ دَاوُودَ شُكْرًا}} میتواند حامل یکی از چند نقش نحوی، چون مفعولٌله، حال، مفعول مطلق و مفعولبه باشد؛ بنابر دو صورت اوّل، به [[آل داوود]] امر شده تا عمل و عبادتهای خود را برای [[شکرگزاری]] [[خداوند]] انجام دهند<ref>الکشّاف، ج ۳، ص ۵۷۳.</ref>. [[مجاهد]] نیز در [[تفسیر آیه]] گفته است: به [[آل داوود]] گفتیم: برای [[شکر]] نعمتهایی که [[خداوند]] به شما داده، او را [[اطاعت]] کنید<ref>مجمعالبیان، ج ۸، ص ۶۰۰.</ref>. بنا به [[نقلی]] از [[ابنمسعود]]، [[آل داوود]] پس از این [[دستور]]، به [[نماز]] مشغول شدند و در شبانهروز، ساعتی نبود، مگر آنکه یکی از آنها به نوبت در [[محراب]] به [[نماز]] میایستاد<ref>روحالمعانی، مج ۱۲، ج ۲۲، ص ۱۷۵.</ref>. [[روایت]] [[امام صادق]] نیز همینمعنا را [[تأیید]] میکند<ref>قصص.الانبیاء، راوندی، ص ۲۱۱.</ref> در دو فرض بعدی، به[[آل داوود]] بهطورمستقیم [[دستور]] [[شکرگزاری]] داده شده است. [[کلام]] [[زهری]] در [[تفسیر آیه]] که به [[آل داوود]] گفته شد: "الحمد للّه " بگویید، در همین جهت قابل توجیه است<ref> قرطبی، ج ۱۴، ص ۱۷۷.</ref>. | |||
[[قرطبی]]، با استناد به روایتی که میگوید: [[سلیمان]] نان جو میخورد و برای خانوادهاش از آرد زِبر، نان تهیه میکرد و آردهای نرم و سفید را به [[فقیران]] میداد و میگفت: میترسم اگر [[سیر]] باشم، گرسنگان را فراموش کنم، [[معتقد]] است: این [[عمل]] [[سلیمان]]، [[شکر]] [[خداوند]] است که اندکی از آفریدگان به آن [[اقدام]] میکنند<ref>قرطبی، ج ۱۴، ص ۱۷۷.</ref>. | [[قرطبی]]، با استناد به روایتی که میگوید: [[سلیمان]] نان جو میخورد و برای خانوادهاش از آرد زِبر، نان تهیه میکرد و آردهای نرم و سفید را به [[فقیران]] میداد و میگفت: میترسم اگر [[سیر]] باشم، گرسنگان را فراموش کنم، [[معتقد]] است: این [[عمل]] [[سلیمان]]، [[شکر]] [[خداوند]] است که اندکی از آفریدگان به آن [[اقدام]] میکنند<ref>قرطبی، ج ۱۴، ص ۱۷۷.</ref>. | ||
[[طبرسی]] نیز خطاب [[خداوند]] به [[آل داوود]] را فضیلتی برای آنها دانسته، میگوید: این نوع خطاب در [[آیه]]، اشاره دارد که [[خویشاوندی]] با [[پیامبران]]، در [[نزدیکی به خداوند]] و برخورداری از [[رضایت]] او تأثیر دارد<ref>مجمعالبیان، ج ۸، ص ۶۰۰.</ref>. | |||
[[مفسّران]]، علّت [[فرمان خداوند]] به [[شکرگزاری]] [[آل داوود]] را اعطای نعمتهای [[بزرگی]] دانستهاند که [[خداوند]] پیش از آن یاد کرده است<ref>التبیان، ج۸، ص۳۸۳؛ مجمعالبیان، ج۸، ص۶۰۰.</ref>.<ref>[[علی اکبر ارجی|ارجی]] و [[سید محمود دشتی|دشتی]]، [[آل داوود - دشتی (مقاله)|مقاله «آل داوود»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref> | |||
==[[ذریه]] [[داوود]]== | ==[[ذریه]] [[داوود]]== | ||