حسنه در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

#صدر [[آیه]] ۴۰ [[سوره نساء]]، [[تفسیری]] بر ذیل آیه ۱۶۰ [[سوره انعام]] بدین شرح است: هر که سیئه‌ای را انجام دهد، جزای آن، مثل آن [[سیئه]] خواهد بود، و این در حالی است که به آنان [[ظلم]] نمی‌شود؛ زیرا خدای تعالی ذره‌ای ظلم نمی‌کند: {{متن قرآن|وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ}}، {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ...}}.

#ذیل آیه ۲۳ [[سوره شوری]] و مفردات آن، تفسیرکننده آیه ۴۰ سوره نساء و مفردات آن است، و صدر آیه ۱۶۰ سوره انعام، معیاری برای آن به لحاظ کمی است؛ بدین شرح که: در ذیل آیه ۴۰ سوره نساء می‌فرماید: اگر حسنه‌ای باشد، آن حسنه مضاعف می‌شود، و [[اجر]] عظیمی از بابت آن اعطا می‌گردد: {{متن قرآن|وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا}}، و در ذیل آیه ۲۳ سوره شوری می‌فرماید: هرکس حسنه‌ای را تحصیل کند، آن حسنه را از لحاظ حسن می‌افزاییم؛ زیرا خدای تعالی بسیار درگذرنده از [[گناهان]] و بسیار سپاسگزار است: {{متن قرآن|وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ}}، و در صدر آیه ۱۶۰ سوره انعام می‌فرماید: هرکس حسنه‌ای را به جا آورد، برای او ده برابر مثل آن است: {{متن قرآن|مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا}}.

*پس (از [[سختی]] و [[رنج]] [[امت‌های پیشین]]) [[خدای تعالی]] [[نعمت]] را به نقمت مبدل نمود، تا سختی را ترک گویند، و آنان نفهمیدند و گفتند: آن نقمت و نعمت را [[پدران]] ما هم لمس کردند. پس [[خدای متعال]] آن را یکدفعه و با [[شتاب]] [[مؤاخذه]] نمود، و از تو [[پیامبر]]{{صل}} پیش از درخواست [[تعجیل]] در [[آمرزش]] و [[مغفرت]]، درخواست تعجیل در [[عذاب]] را می‌کنند، و پیش از آنان، سرگذشت عبرت‌آمیز در [[هلاکت]] پیشینیان گذشت... (و [[صالح]] [[نبی]]{{ع}} خطاب به قومش:) فرمود: ای [[قوم]] من! چرا پیش از [[طلب]] تعجیل در مغفرت، درخواست تعجیل در عذاب می‌کنید؟ چرا از خدای متعال طلب مغفرت نمی‌کنید تا خدای تعالی شما را مورد [[رحمت]] قرار دهد؟ [[آیات]] [[اعراف]] و رعد و نمل بنا بر [[سیاق]] دو [[آیه]] رعد و نمل و ذکر شدن [[سیئه]] و حسنه در هر سه آیه در بالا، یک جا ترجمه شده و در معانی حسنه و سیئه به شرح زیر [[تدبر]] شده.