نصر بن قاموس لخمی قابوسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد)
 
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +))
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{امامت}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نصر بن قاموس در تراجم و رجال]] - [[نصر بن قاموس در تاریخ اسلامی]] - [[نصر بن قاموس در معارف و سیره رضوی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نصر بن قاموس در تراجم و رجال]] - [[نصر بن قاموس در تاریخ اسلامی]] - [[نصر بن قاموس در معارف و سیره رضوی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">



نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۵۳

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

نصر بن قاموس لخمی قابوسی، از اصحاب و راویان حدیث از امام کاظم(ع) و حضرت رضا(ع) بوده، او را اهل علم و ورع و فقیه شیعه می‌دانند که نزد امام رضا(ع) منزلتی خاص داشت. او دارای کتابی است که محمد بن جعفر و احمد بن محمد بن سعید از او نقل روایت می‌کند[۱].

نصر بن قاموس می‌گوید: «در منزل امام کاظم(ع) بودم. آن بزرگوار دست مرا گرفت و بر در اتاقی از خانه خود برد؛ با گشودن در، پسرش علی را مشاهده کردم که در دستش کتابی بود و مطالعه می‌کرد. امام کاظم(ع) به من فرمودند: او را می‌شناسی؟ عرض کردم: آری، این پسر شماست. فرمودند: ای نصرا می‌دانی این چه کتابی است که در آن نظر می‌کند؟ گفتم: نه! فرمودند: این جفری است که نظر نمی‌کند در آن مگر پیغمبر(ص) یا وصی پیغمبر(ص)»[۲].[۳]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. معجم رجال الحدیث، ج۱۹، ص۱۴۰-۱۴۱.
  2. منتهی الامال، ج۲، ص۳۶۶.
  3. محمدی، حسین، رضانامه ص ۷۶۶.