ضریح در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-</div>\n<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> +</div>))
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس}} +== پانویس == {{پانویس}}))
خط ۱۴: خط ۱۴:
* [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
* [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]


==پانویس==
== پانویس ==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس}}
{{پانویس}}



نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۰۵


این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون ضریح است. "ضریح" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام حسین (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

ضریح محفظه‌ای که روی قبر مطهّر سید الشهدا(ع) و امامان و امامزادگان دیگر قرار دارد.

مقدمه

ضریح، هم به معنای گور، قبر بی لحد و مغاکی است که در میان گور سازند، برای مرده، شکاف میان گور یا در یک جانب آن یا شکاف، هم به معنای خانۀ چوبین و مشبّک و یا از مس و نقره و جز آنکه بر سر قبر امامی یا امامزاده سازند[۱]. در روایات است که "ضراح"، جایی در آسمان چهارم، در برابر کعبه است، خانه ای برای پروردگار[۲]. در فرهنگ دینی، ضریح قبور اولیاء خدا مقدّس و متبرّک است و آن را می‌‌بوسند و کنارش به زیارت می‌‌پردازند و هنرمندان و صنعتگران مسلمان در ساختن و پرداختن ضریح، ظریف‌کاری‌های جالبی دارند. در عرف رایج میان علاقه‌مندان سید الشهدا(ع)، تعبیر "ضریح شش گوشه" بار عاطفی خاصّی دارد و دل‌ها را به سوی خود جذب می‌‌کند و شوق شیعه را به زیارت آن ضریح مطهّر بر می‌‌انگیزد[۳].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. لغت‌نامه، دهخدا.
  2. مجمع البحرین، طریحی.
  3. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۹۲.