کعبه در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[خداوند]] به بیان [[عظمت]] [[خانه کعبه]] که به دست [[ابراهیم]] ساخته و آماده شد پرداخته، می‌فرماید: به خاطر بیاورید هنگامی را که [[خانه کعبه]] را - مثابة - محل بازگشت و توجه [[مردم]] قرار دادیم چه در [[حج]] و [[عمره]] و چه هنگام [[عبادت]] که [[بیت]] - [[کعبه]] - [[قبله]] عبادت‌کنندگان است از آنجا که [[خانه کعبه]] مرکزی بوده است برای [[موحدان]] که همه سال به سوی آن رو می‌آوردند، نه تنها از نظر جسمانی که از نظر [[روحانی]] نیز بازگشت به [[توحید]] و [[فطرت]] نخستین می‌کردند، از این رو به عنوان - مثابة - معرفی شده {{متن قرآن|وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِلنَّاسِ}} و مرکز [[امن]] و [[امان]] {{متن قرآن|وَأَمْنًا}} اینکه [[خانه کعبه]] از طرف [[پروردگار]] به عنوان یک [[پناهگاه]] و کانون [[امن]] و [[امان]] اعلام شده، می‌دانیم: در [[اسلام]] مقررات شدیدی برای اجتناب از هر گونه [[نزاع]] و [[کشمکش]] و [[جنگ]] و [[خونریزی]] در این [[سرزمین مقدس]] وضع شده است، به‌طوری که نه تنها افراد [[انسان]] بلکه حیوانات و پرندگان نیز در آنجا در [[امن]] و [[امان]] به سر می‌برند و این در [[حقیقت]] [[اجابت]] یکی از درخواست‌هایی است که [[ابراهیم]] از [[خداوند]] کرد. سپس اشاره به پیمانی که از [[ابراهیم]] و فرزندش [[اسماعیل]] درباره [[طهارت]] [[خانه کعبه]] گرفته است می‌فرماید: و می‌گوید: ما به [[ابراهیم]] و [[اسماعیل]] [[امر]] کردیم که [[خانه]] مرا برای طواف‌کنندگان و مجاوران و رکوع‌کنندگان و سجده‌کنندگان - [[نماز]] گزاران - [[پاکیزه]] دارند {{متن قرآن|وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ}} منظور از [[طهارت]] و [[پاکیزگی]] در اینجا [[پاک]] ساختن ظاهری و [[معنوی]] این [[خانه]] [[توحید]] از هر گونه [[آلودگی]] است. [[عظمت]] [[خانه خدا]]! بعد از اشاره به [[مقام]] والای [[ابراهیم]] در [[آیه]] بعد، در این [[آیه]] اما سپس اضافه می‌کند: “از [[مقام ابراهیم]] نمازگاهی برای خود [[انتخاب]] کنید” {{متن قرآن|وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى}} و آن همان [[مقام]] معروف [[ابراهیم]] است که محلی است در نزدیکی [[خانه کعبه]] و [[حجّاج]] بعد از انجام [[طواف]] به نزدیک آن می‌روند و [[نماز]] [[طواف]] به جا می‌آورند. چرا [[خانه خدا]] در [[آیه]] فوق از [[خانه کعبه]] به عنوان {{متن قرآن|بَيْتِيَ}} ([[خانه]] من) تعبیر شده در حالی که روشن است [[خداوند]] نه [[جسم]] است و نه نیاز به [[خانه]] دارد، منظور از این اضافه همان “اضافه تشریفی” است به این معنی که برای بیان [[شرافت]] و [[عظمت]] چیزی آن را به [[خدا]] نسبت می‌دهند، [[ماه رمضان]] را “شهر الله” و [[خانه کعبه]] را “بیت اللّه” می‌گویند<ref>برگزیده تفسیر نمونه، ج۱، ص۱۲۱.</ref>.

#در [[بیت‌الله الحرام]] نشانه‌های روشنی وجود دارد {{متن قرآن|فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَقَامُ إِبْرَاهِيمَ... وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ}} که عبارت است از اینکه: اولاً: [[مقام ابراهیم]] است {{متن قرآن|مَقَامُ إِبْرَاهِيمَ}} ثانیاً: و هر کس داخل آن شود، [[امنیت]] دارد {{متن قرآن|وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا}} ثالثاً: و [[حج]] و زیارتش بر [[مردم]] مستطیع [[واجب]] است {{متن قرآن|وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا}}؛

# [[خداوند]] خطاب به [[پیامبر]] میگوید: و به خاطر بیاور زمانی را که محل [[خانه کعبه]] را برای [[ابراهیم]] آماده ساختیم تا در آن مکان [[اقدام]] به بنای [[خانه کعبه]] کند {{متن قرآن|وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ}} و هنگامی که [[خانه]] آماده شد به [[ابراهیم]] خطاب کردیم: این [[خانه]] را کانون [[توحید]] کن، و چیزی را شریک من قرار مده {{متن قرآن|أَنْ لَا تُشْرِكْ بِي شَيْئًا}} و خانه‌ام را برای طواف‌کنندگان و قیام‌کنندگان و رکوع‌کنندگان و سجودکنندگان [[پاک]] کن {{متن قرآن|وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ}} در [[حقیقت]] [[ابراهیم]]{{ع}} [[مأمور]] بود [[خانه کعبه]] و اطراف آن را از هر گونه [[آلودگی]] ظاهری و معنوی و هر گونه [[بت]] و مظاهر [[شرک]] [[پاک]] و [[پاکیزه]] دارد، تا [[بندگان خدا]] در این مکان [[پاک]] جز به [[خدا]] نیندیشند، و مهم‌ترین [[عبادت]] این سر [[زمین]] را که [[طواف]] و [[نماز]] است در محیطی پیراسته از هر گونه [[آلودگی]] انجام دهند؛

# [[خداوند]] می‌فرماید: که [[قریش]] با این همه [[نعمت الهی]] که به [[برکت]] [[کعبه]] پیدا کرده‌اند پس به شکرانه این [[نعمت]] بزرگ باید [[پروردگار]] این [[خانه]] را [[عبادت]] کنند نه [[بت‌ها]] را {{متن قرآن|فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ}} همان کس که آنها را از [[گرسنگی]] [[نجات]] داد و از [[ترس]] و [[ناامنی]] ایمن ساخت {{متن قرآن|الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ}} از یک‌سو به آنها رونق [[تجارت]] عطا فرمود، و جلب [[منفعت]] نمود، و از سوی دیگر [[ناامنی]] را از آنها دور کرد و دفع ضرر فرمود<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۵۲۰.</ref>.