زیارتنامه: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-''']] == پانویس == {{پانویس}} +''']] {{پایان منابع}} == پانویس == {{پانویس}})) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
*در [[زیارتنامهها]]، همراه با [[سلام]] و درودهایی که از زبان [[زائران]]، خطاب به شخص مورد [[زیارت]] گفته میشود، صفات و ویژگیهای او و برخی [[خواستهها]] و [[دعاها]] مطرح است. بهتر است هنگام [[زیارت]]، از زیارتنامههای منقول از [[ائمه]] و بزرگان [[دین]] استفاده شود، که مضامینی معتبر و متعالی دارد و برخی از [[معارف دینی]] در قالب این متون مذهبی [[بیان]] شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۱۱۱.</ref>. | *در [[زیارتنامهها]]، همراه با [[سلام]] و درودهایی که از زبان [[زائران]]، خطاب به شخص مورد [[زیارت]] گفته میشود، صفات و ویژگیهای او و برخی [[خواستهها]] و [[دعاها]] مطرح است. بهتر است هنگام [[زیارت]]، از زیارتنامههای منقول از [[ائمه]] و بزرگان [[دین]] استفاده شود، که مضامینی معتبر و متعالی دارد و برخی از [[معارف دینی]] در قالب این متون مذهبی [[بیان]] شده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۱۱۱.</ref>. | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
* [[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|'''فرهنگنامه دینی''']] | * [[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|'''فرهنگنامه دینی''']] | ||
نسخهٔ ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۳۹
مقدمه
- زیارتنامه: متنی که زائر، هنگام زیارت حرم یکی از معصومین یا امامزادگان به عربی میخواند. برخی از متنهایی که در کتابهای دعا و زیارت آمده، از بعضی امامان روایت شده و دارای سند است. مثل زیارت جامعه کبیره یا زیارت امین الله، که به آنها "زیارت مأثوره" گفته میشود، و برخی را بزرگان و علمای شیعه براساس روایاتی که در فضیلت و مقام یک امام یا امامزاده است، تدوین کردهاند.
- در زیارتنامهها، همراه با سلام و درودهایی که از زبان زائران، خطاب به شخص مورد زیارت گفته میشود، صفات و ویژگیهای او و برخی خواستهها و دعاها مطرح است. بهتر است هنگام زیارت، از زیارتنامههای منقول از ائمه و بزرگان دین استفاده شود، که مضامینی معتبر و متعالی دارد و برخی از معارف دینی در قالب این متون مذهبی بیان شده است[۱].
منابع
پانویس
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگنامه دینی، ص۱۱۱.