دمدمه در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==))
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{امامت}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[دمدمه]]''' است. "'''[[دمدمه]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[دمدمه در قرآن]] - [[دمدمه در حدیث]] - [[دمدمه در فقه سیاسی]] </div>
| موضوع مرتبط = دمدمه
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[دمدمه (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| عنوان مدخل = [[دمدمه]]
| مداخل مرتبط = [[دمدمه در قرآن]] - [[دمدمه در حدیث]] - [[دمدمه در فقه سیاسی]]  
| پرسش مرتبط  = دمدمه (پرسش)
}}


==مقدمه==
==مقدمه==

نسخهٔ ‏۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۴

مقدمه

هلاک‌ کردن[۱]، از بین ‌بردن و از جای برکندن[۲]، عذاب و هلاک همگانی.

﴿فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا[۳].

قوم ثمود با کشتن شتر صالح که در آن همه مردم همداستان شدند، به یک طغیان دسته جمعی و همگانی دست زدند؛ ازاین‌رو عذاب الهی نیز عذابی فراگیر و هول‌انگیز بود که آنان را هلاک کرد و شهرها و آبادی‌هایشان را از جای برکند[۴].

واژه ﴿دَمْدَمَ از اصطلاحاتی است که قرآن کریم جهت بیان غضب الهی در ارتباط با مخالفان و دشمنان انبیا و رسولان الهی به کار می‌برد. مجموعه‌ای از این اصطلاحات، به مؤاخذه و عقاب دنیایی که از سنن و قوانین الهی است، اشاره دارند.[۵]

منابع

پانویس

  1. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۲۶۰.
  2. حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۱۸.
  3. «اما آنان او را دروغزن شمردند و آن (شتر) را پی کردند؛ خداوند هم آنان را به گناهشان یکسره نابود ساخت و (با خاک) یکسان کرد» سوره شمس، آیه ۱۴.
  4. وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۳۰، ص۲۶۴-۲۶۵.
  5. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۲۸۴-۲۸۵.