عمرو بن سعید بن عاص
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
در ایّامی که سید الشهدا(ع) در مکّه بود، یزید، «عمرو بن سعید» را که والی مدینه بود، همراه با سپاهی به مکّه فرستاد و او را امیر الحاجّ قرار داد و سرپرستی امر حجّ را در موسم به او سپرد و توصیه کرد که هر جا به حسین(ع) دست یافت، او را ترور کند. امام حسین چون از ماجرا آگاه شد، برای این که حرمت خانۀ خدا با ریختن خونش زیر پا گذاشته نشود و نقشۀ ترور ناکام بماند، به عمره اکتفا کرد و از مکّه بیرون آمد[۱].
وی از بدخواهان کین توز نسبت به اهل بیت بود. پس از بازگشت اهل بیت به مدینه، وقتی گریهها و نالههای بازماندگان شهدای کربلا را در سوگ حسین(ع) و کشتگان خود شنید، خندید و از روی شماتت و زخم زبان گفت: این شیون، مثل شیوه روز مرگ عثمان است![۲].[۳]
جستارهای وابسته
- سعید بن عاص (پدر)
- عاص بن سعید بن عاص (برادر)
- عبیده بن سعید بن عاص (برادر)
- سعید بن سعید بن عاص (برادر)
- ابان بن سعید بن عاص (برادر)
- حکم بن سعید بن عاص (برادر)
- یحیی بن سعید بن عاص اموی (برادر)
منابع
پانویس
- ↑ مقتل الحسین، مقرم ص۱۹۳؛ بحار الأنوار، ج۴۵، ص۹۹.
- ↑ ثورة الحسین، مهدی شمس الدین، ص۲۳۱.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص۳۵۵.