فلسفه امامت از منظر صدرا (مقاله)
 | این مقاله هماکنون در دست ویرایش است.
این برچسب در تاریخ ۲۵ ژانویه ۲۰۱۶ توسط [[کاربر:{{{کاربر}}}]] برای جلوگیری از تعارض ویرایشی اینجا گذاشته شده است. اگر بیش از پنج روز از آخرین ویرایش مقاله میگذرد میتوانید برچسب را بردارید. در غیر این صورت، شکیبایی کرده و تغییری در مقاله ایجاد نکنید. |
فلسفه امامت از منظر صدرا عنوان مقالهای است که به بررسی چیستی امامت و مباحث مرتبط با آن از دیدگاه حکمت متعالیه میپردازد.این مقاله توسط سید یحیی یثربی به زبان فارسی نوشته شده و در فصلنامه قبسات پاییز ۱۳۷۷ و بهار ۱۳۷۸ (شماره ۱۰ و ۱۱) در ۱۶ صفحه منتشر شده است.[۱]
| فلسفه امامت از منظر صدرا | |
|---|---|
 | |
| رتبه علمی | علمی پژوهشی |
| زبان | فارسی |
| نویسنده | سید یحیی یثربی |
| مذهب | شیعه |
| منتشر شده در | فصلنامه قبسات |
| وابسته به | پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی |
| محل نشر | قم، ایران |
| تاریخ نشر | زمستان ۱۳۷۷ و بهار ۱۳۷۸ |
| شماره | ۱۰ و ۱۱ |
| ناشر الکترونیک | پایگاه نشریات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی |
چکیده مقاله
این مقاله فاقد چکیده است.
فهرست مقاله
- اشاره؛
- امامت چیست؟
- مبانی فلسفی صفات ائمه (ع)؛
- تفسیر و تبیین فلسفی صفات ائمه (ع)؛
- عینیت مقام امامت و صفات امام؛
- امام پیوسته مورد امداد و الهام غیبی است؛
- امام حاکم و ناظر بر همهْ حوادث جهان و رفتار انسانهاست؛
- امام دارای صفت عصمت بوده و در عالیترین درجه از فضیلت و تقوی است؛
- امام می تواند مصدر اعجاز و کرامت باشد؛
- نکتهْ اول - پیوند و رابطهْ علم و قدرت؛
- نکتهْ دوم - علم و قدرت خارقالعاده ائمه و مظلومیت آنان؛
- نکتهْ سوم - استثنا در علم و قدرت امام؛
- امام واحد دهر است و یگانهْ زمان؛
- جهان هستی هرگز بیامام نخواهد بود؛
- اطاعت امام سعادت و مخالفت با وی مایهْ بدبختی است؛
- شناخت و پیروی امام، لازمهْ استعداد و شایستگی ویژهای است.
درباره پدیدآورنده
دکتر سید یحیی یثربی (متولد ۱۳۲۱ چراغتپه). وی از سال 1335 به تحصیل علوم حوزوی پرداخت و از 1344 در دانشکده الهیات تهران فلسفه و حکمت اسلامی را آموخت. از جمله اساتید وی در حوزه علمیه، حضرات آیات: دوزدوزانی، ستوده، سبحانی، مکارم، مفتح، منتظری، سلطانی و علامه طباطبایی.
وی دارای دکترای فلسفه و کلام اسلامی و عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی است.از جمله آثار وی: فلسفه امامت، عرفان نظری، فلسفه عرفان، الهیات نجات ابن سینا.[۲]