جویریه بن مسهر عبدی
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
- جویریه فرزند مسهر از بهترین تابعین و عربهای کوفه و از یاران باوفای امیرالمؤمنین(ع) بود[۱] که در برخی جنگهای امیرالمؤمنین(ع) حضور داشت [۲].
- جویریه بسیار مورد اطمینان و وثوق و علاقه مندی حضرت علی(ع) بود و از اصحاب سر آن حضرت به شمار میآمد. روزی به او نگریست و نداكرد: "ای جویریه! نزد من بیا، مگر نمیدانی دلم هوای تو کرده و تو را دوست دارم". بعد با نوک پا به جویریه زد و فرمود: "مطالبی را به تو میگویم، آنها را حفظ کن". و بدین ترتیب او در اسرار اموری باحضرت على(ع) شریک شد و آگاه گردید[۳].
- راوندی نقل میکند: روزی، امیرمؤمنان(ع) به جویریه فرمود: "ای جویریه! تو به دست مردی پست فطرت و فرومایه کشته خواهی شد، او ابتدا دست و پای تو را قطع میکند، سپس تو را به دار میآویزد". پس از مدت زمانی که زیاد بن ابیه از طرف معاویه والی کوفه شد، جویریه را احضار کرد و به جرم عشق و ایمان به امیرالمؤمنین(ع) دستور داد دست و پای او را قطع کردند و سپس او را به دار کشیدند[۴].
- و بدین ترتیب وی را در راه عشق به مولايش امیرمؤمنان(ع) به شهادت رساند.
- در محبت و اعتماد حضرت علی(ع) به جویریه همین بس که روزی امام علی(ع) به كاتب خود عبيدالله بن ابی رافع فرمود: "ده نفر از افراد مورد اعتمادم را خبر کن که نزد من بیایند". عبيدالله بن ابی رافع سؤال کرد نام آنها را ببرید؟ حضرت نام ده نفر را برد و جويرية بن مسهر یکی از آنان بود[۵].[۶]
منابع
پانویس
- ↑ رجال طوسی، ص۳۷، ش۴.
- ↑ رجال برقی، ص۵.
- ↑ «يا جويرية الحق بي لا أبا لك، ألا تعلم أني أهواك و أحبك؟»؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۷۵۹.
- ↑ الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۲۰۲ و قاموس الرجال، ج۲، ص۷۵۸.
- ↑ اعیان الشیعه، ج۴، ص۲۹۹.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۳۱۷-۳۱۸.