پرچم‌داران هدایت (کتاب)

**پرچم‌داران هدایت**
پرچم‌داران هدایت
زبان	فارسی
ترجمهٔ کتاب	(تدبری بر زیارت جامعهٔ كبیره)
نویسنده	سید احمد سجادی
موضوع	زیارت جامعهٔ کبیره، امامت و ولایت
مذهب	[[شیعه]][[رده:کتاب شیعه]]
ناشر	[[:رده:انتشارات بنیاد قرآن و عترت، انتشارات اسوه‏‫\|انتشارات بنیاد قرآن و عترت، انتشارات اسوه‏‫]][[رده:انتشارات بنیاد قرآن و عترت، انتشارات اسوه‏‫]]
به همت	اوقاف و امور خیریه
محل نشر	قم، ایران
سال نشر	۱۳۸۵، ۱۳۸۷ ش
چاپ	اول
شماره ملی	۱‎۲‎۵‎۶‎۶‎۳‎۲
	v; t; e;

متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.

پرچم‌داران هدایت، کتابی است که با زبان فارسی به ترجمه و بررسی زیارت جامعهٔ کبیره می‌پردازد. این کتاب اثر سید احمد سجادی است و بنیاد قرآن و عترت و انتشارات اسوه‏‫ نشر آن را به عهده داشته‌اند.^[۱]

دربارهٔ کتاب

این کتاب، ترجمه و بررسی كلمه به كلمهٔ زیارت جامعهٔ كبیره است. نویسنده در ابتدای کلام با ذکر روایتی به نقل از مرحوم شیخ صدوق به معتبر بودن زیارت جامعهٔ كبیره اشاره کرده و در ادامه، هر فراز از این زیارت را به‌ صورت مجزا مورد بررسی قرار داده است. وی در تكمیل مباحث خود به بیان روایات ائمهٔ اطهار (ع) و علمای دین پرداخته است.^[۱]

فهرست کتاب

سخن مؤلف؛
سند زیارت جامعهٔ کبیره؛
شرح و تفسیر زیارت جامعهٔ کبیره؛
السّلام علیکم؛
یا أهل بیت النّبوّة؛
و موضع الرّسالة؛
و مختلف الملائکة؛
و مهبط الوحی؛
و معدن الرّحمة؛
و خزّان العلم؛
و منتهى الحلم؛
و أصول الکرم؛
و قادة الأمم؛
و أولیاء النّعم؛
و عناصر الأبرار؛
و دعائم الأخیار؛
و ساسة العباد؛
و أرکان البلاد؛
و أبواب الإیمان؛
و أمناء الرّحمن؛
و سلالة النّبیّین؛
و صفوة المرسلین؛
و عترة خیرة ربّ العالمین؛
و رحمة اللّه و برکاته؛
السّلام علی أئمّة الهدی؛
و مصابیح الدّجی؛
و أعلام التّقی؛
و ذوی النّهی و أولی الحجی؛
و کهف الوری؛
و ورثة الأنبیاء؛
و المثل الأعلی؛
و الدّعوة الحسنی؛
و حجج الله علی أهل الدّنیا و الآخرة؛
و الأولی و رحمة الله و برکاته؛
السّلام علی محآلّ معرفة الله؛
و مساکن برکة الله؛
و معادن حکمة الله؛
و حفظة سرّ الله؛
و حملة کتاب الله؛
و أوصیآء نبیّ الله؛
و ذرّیّة رسول الله صلّی الله علیه و آله؛
و رحمة الله و برکاته؛
السّلام علی الدّعاة إلی الله؛
و الأدلّاء علی مرضات الله؛
و المستقرّین فی أمر الله؛
و التّامّین فی محبّة الله؛
و المخلصین فی توحید الله؛
و المظهرین لأمر الله؛
و نهیه؛
و عباده المکرمین الّذین لا یسبقونه بالقول؛
و هم بأمره یعملون؛
و رحمة الله و برکاته؛
السّلام علی الأئمّة الدّعاة؛
و القادة الهداة؛
و السّادة الولاة؛
و الذّادة الحماة؛
و أهل الذّکر؛
و أولی الأمر؛
و بقیّة الله؛
و خیرته؛
و حزبه؛
و عیبة علمه؛
و حجّته؛
و صراطه؛
و نوره؛
و برهانه؛
و رحمة الله و برکاته؛
أشهد أن لا إله إلّا الله وحده لا شریک له؛
کما شهد الله لنفسه؛
و شهدت له ملائکته؛
و أولوا العلم من خلقه؛
لا إله إلّا هو العزیز الحکیم؛
و أشهد أنّ محمّدا عبده المنتجب؛
و رسوله المرتضی؛
أرسله بالهدی؛
و دین الحق لیظهره علی الدّین کله؛
و لو کره المشرکون؛
و أشهد أنّکم الأئمّة الرّاشدون؛
المهدیّون؛
المعصومون؛
المکرّمون؛
المقرّبون؛
المتّقون الصّادقون المصطفون؛
المطیعون لله؛
القوّامون بأمره؛
العاملون بإرادته؛
الفآئزون بکرامته؛
اصطفاکم بعلمه؛
و ارتضاکم لغیبه؛
و اختارکم لسرّه؛
و اجتباکم بقدرته؛
و أعزّکم بهداه؛
و خصّکم ببرهانه؛
و انتجبکم لنوره؛
و أیّدکم بروحه؛
و رضیکم خلفآء فی أرضه؛
و حججا علی بریّته؛
و أنصارا لدینه؛
و حفظة لسرّه؛
و خزنة لعلمه؛
و مستودعا لحکمته؛
و تراجمة لوحیه؛
و أرکانا لتوحیده؛
و شهدآء علی خلقه؛
و أعلاما لعباده؛
عصمکم الله من الزّلل؛
و آمنکم من الفتن؛
و طهّرکم من الدّنس؛
و أذهب عنکم الرّجس؛
و طهّرکم تطهیرا؛
فعظّمتم جلاله؛
و أکبرتم شأنه؛
و مجّدتم کرمه؛
و أدمتم ذکره؛
و وکّدتم میثاقه؛
و أحکمتم عقد طاعته؛
و نصحتم له فی السّرّ و العلانیة؛
و دعوتم إلی سبیله بالحکمة و الموعظة الحسنة؛
و بذلتم أنفسکم فی مرضاته؛
و صبرتم علی ما أصابکم فی جنبه؛
و أقمتم الصّلوة؛
و آتیتم الزّکوة؛
و أمرتم بالمعروف و نهیتم عن المنکر؛
و جاهدتم فی الله حقّ جهاده؛
حتّی اعلنتم دعوته؛
و بیّنتم فرآئضه؛
و أقمتم حدوده؛
و نشرتم شرایع أحکامه؛
و سننتم سنّته؛
و صرتم فی ذلک منه إلی الرّضا؛
و سلّمتم له القضآء؛
و صدّقتم من رسله من مضی؛
فالرّاغب عنکم مارق؛
و اللّازم لکم لاحق؛
و المقصّر فی حقّکم زاهق؛
و الحقّ معکم؛
و فیکم و منکم و إلیکم؛
و أنتم أهله و معدنه؛
و میراث النّبوّة عندکم؛
و إیاب الخلق إلیکم؛
و حسابهم علیکم؛
و فصل الخطاب عندکم؛
و آیات الله لدیکم؛
و عزآئمه فیکم و نوره و برهانه عندکم؛
و أمره إلیکم؛
من والاکم فقد وال الله؛
و من عاداکم فقد عاد الله؛
و من أحبّکم فقد أحبّ الله؛
و من أبغضکم فقد أبغض الله؛
و من اعتصم بکم فقد اعتصم بالله؛
أنتم الصّراط الأقوم؛
و شهداء دار الفناء؛
و شفعاء دار البقاء؛
و الرّحمة الموصولة و الآیة المخزونة؛
و الأمانة المحفوظة؛
و الباب المبتلی به النّاس من أتاکم نجی و من لم یأتکم هلک؛
الی الله تدعون و علیه تدلّون؛
و به تؤمنون و له تسلّمون؛
و بأمره تعملون وإلی سبیله ترشدون؛
و بقوله تحکمون؛
سعد من والاکم و هلک من عاداکم؛
و خاب من جحدکم؛
و ضلّ من فارقکم؛
و فاز من تمسّک بکم؛
و أمن من لجأ إلیکم و سلم من صدّقکم؛
و هدی من إعتصم بکم؛
من اتّبعکم فالجنّة مأواه؛
و من خالفکم فالنّار مثواه؛
و من جحدکم کافر؛
و من حاربکم مشرک؛
و من ردّ علیکم فی أسفل درک من الجحیم؛
أشهد أنّ هذا سابق لکم فیما مضی وجار لکم فیما بقی؛
و أنّ أرواحکم و نورکم و طینتکم واحدة؛
طابت و طهرت بعضها من بعض؛
خلقکم الله أنوارا فجعلکم بعرشه محدقین؛
حتّی منّ علینا بکم؛
فجعلکم فی بیوت أذن الله أن ترفع و یذکر فیها اسمه؛
و جعل صلواتنا علیکم؛
و ما خصّنا به من ولایتکم طیبا لخلقنا؛
و طهارة لأنفسنا و تزکیة لنا و کفّارة لذنوبنا؛
فکنّا عنده مسلّمین بفضلکم؛
و معروفین بتصدیقنا إیّاکم؛
فبلغ الله بکم أشرف محلّ المکرّمین؛
و أعلی منازل المقرّبین؛
و أرفع درجات المرسلین حیث لا یلحقه لاحق و لا یفوقه فآئق؛
و لا یسبقه سابق و لا یطمع فی إدراکه طامع؛
حتّی لا یبقی ملک مقرب؛
و لا نبیّ مرسل و لا صدّیق و لا شهید و لا عالم و لا جاهل؛
بأبی أنتم و أمّی و أهلی و مالی و أسرتی؛
أشهد الله و أشهدکم أنّی مؤمن بکم و بما آمنتم به کافر بعدوّکم و بما کفرتم به؛
مستبصر بشأنکم و بضلالة من خالفکم موال لکم و لأولیآئکم مبغض لأعدآئکم و معاد لهم؛
سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم؛
محقّق لما حقّقتم مبطل لما أبطلتم مطیع لکم عارف بحقّکم مقرّ بفضلکم محتمل لعلمکم؛
محتجب بذمّتکم؛
معترف بکم؛
مؤمن بإیابکم مصدّق برجعتکم؛
منتظر لأمرکم مرتقب لدولتکم؛
آخذ بقولکم؛
عامل بأمرکم؛
مستجیر بکم؛
زآئر لکم لائذ عآئذ بقبورکم مستشفع إلی الله عزّ و جلّ بکم؛
و متقرّب بکم إلیه؛
و مقدّمکم أمام طلبتی و حوائجی و إرادتی فی کلّ احوالی و أموری؛
مؤمن بسرّکم و علانیتکم و شاهدکم و غائبکم و أوّلکم و آخرکم؛
و مفوّض فی ذلک کلّه إلیکم و مسلّم فیه معکم؛
و قلبی لکم مسلّم؛
و رأیی لکم تبع؛
و نصرتی لکم معدّة؛
حتّی یحیی الله تعالی دینه بکم و یردّکم فی أیّامه و یظهرکم لعدله و یمکّنکم فی أرضه؛
فمعکم معکم لا مع غیرکم؛
آمنت بکم و تولّیت آخرکم بما تولّیت به أوّلکم؛
و برئت إلی الله عزّ و جلّ من أعدائکم و من الجبت والطّاغوت و الشّیاطین؛
فثبّتنی الله أبدا ما حییت علی موالاتکم و محبّتکم و دینکم و وفّقنی لطاعتکم؛
و رزقنی شفاعتکم؛
و جعلنی من خیار موالیکم التّابعین لما دعوتم إلیه؛
و جعلنی ممّن یقتصّ آثارکم و یسلک سبیلکم و یهتدی بهداکم و یحشر فی زمرتکم؛
بأبی أنتم و أمّی و نفسی و أهلی و مالی من أراد الله بدأ بکم؛
و من وحّده قبل عنکم؛
و من قصده توجّه بکم؛
موالیّ لا أحصی ثنائکم و لا أبلغ من المدح کنهکم و من الوصف قدرکم؛
و أنتم نور الأخیار و هداة الأبرار و حجج الجبّار؛
بکم فتح الله و بکم یختم و بکم ینزّل الغیث و بکم یمسک السّمآء أن تقع علی الأرض إلّا بإذنه؛
و بکم ینفّس الهم و یکشف الضر؛
و عندکم ما نزلت به رسله؛
و هبطت به ملائکته؛
و إلی جدّکم بعث الرّوح الأمین؛
آتاکم الله ما لم یؤت أحدا من العالمین؛
طأطأ کلّ شریف لشرفکم؛
و بخع کلّ متکبّر لطاعتکم و خضع کلّ جبّار لفضلکم؛
و ذلّ کلّ شیء لکم؛
و أشرقت الأرض بنورکم و فاز الفائزون بولایتکم بکم یسلک إلی الرّضوان و علی من جحد ولایتکم غضب الرّحمن؛
بأبی أنتم و أمّی و نفسی و أهلی و مالی ذکرکم فی الذّاکرین؛
و أسمآؤکم فی الأسماء و أجسادکم فی الأجساد و أرواحکم فی الأرواح و أنفسکم فی النّفوس؛
و آثارکم فی الآثار و قبورکم فی القبور؛
فما أحلی أسمآئکم؛
و أکرم أنفسکم؛
و أعظم شأنکم و أجلّ خطرکم؛
و أوفی عهدکم و أصدق وعدکم؛
کلامکم نور؛
و أمرکم رشد؛
و وصیّتکم التّقوی؛
و فعلکم الخیر؛
و عادتکم الإحسان؛
و سجیّتکم الکرم؛
و شأنکم الحق و الصّدق و الرّفق؛
و قولکم حکم و حتم؛
و رأیکم علم و حلم و حزم؛
إن ذکر الخیر کنتم أوّله و أصله و فرعه و معدنه و مأواه و منتهاه؛
بأبی أنتم و أمّی و نفسی کیف أصف حسن ثنائکم؛
و أحصی جمیل بلائکم؛
و بکم أخرجنا الله من الذّل و فرّج عنّا غمرات الکروب؛
و أنقذنا من شفا جرف الهلکات و من النّار؛
بأبی أنتم و أمّی و نفسی بموالاتکم علّمنا الله معالم دیننا؛
و أصلح ما کان فسد من دنیانا؛
و بموالاتکم تمّت الکلمة؛
و عظمت النّعمة؛
و ائتلفت الفرقة؛
و بموالاتکم تقبل الطّاعة المفترضة؛
و لکم المودّة الواجبة؛
و الدّرجات الرّفیعة؛
و المقام المحمود؛
و المکان المعلوم عند الله عزّ و جلّ؛
و الجاه العظیم و الشّان الکبیر؛
و الشّفاعة المقبولة؛
ربّنا آمنّا بما أنزلت و اتّبعنا الرّسول فاکتبنا مع الشّاهدین؛
ربّنا لا تزغ قلوبنا بعد إذ هدیتنا و هب لنا من لدنک رحمة إنّک أنت الوهّاب؛
سبحان ربّنا إن کان وعد ربّنا لمفعولا؛
یا ولیَّ الله إنّ بینی و بین الله عزّ و جلّ ذنوبا لا یأتی علیها إلّا رضاکم؛
فبحقّ من ائتمنکم علی سرّه و استرعاکم أمر خلقه و قرن طاعتکم بطاعته؛
لمّا استوهبتم ذنوبی و کنتم شفعائی؛
فإنّی لکم مطیع؛
من أطاعکم فقد أطاع الله و من عصاکم فقد عصی الله و من أحبّکم فقد أحبّ الله و من أبغضکم فقد أبغض الله؛
الّلهمّ إنّی لو وجدت شفعاء أقرب إلیک من محمّد و أهل بیته الأخیار الأئمّة الأبرار؛
لجعلتهم شفعائی؛
فبحقّهم الّذی أوجبت لهم علیک؛
أسئلک أن تدخلنی فی جملة العارفین بهم و بحقّهم؛
و فی زمرة المرحومین بشفاعتهم؛
إنّک أرحم الرّاحمین؛
وصلّی الله علی محمّد و آله الطّاهرین؛
و سلّم تسلیما کثیرا؛
وحسبنا الله و نعم الوکیل.^[۲]

دربارهٔ پدیدآورنده

حجت‌الاسلام و المسلمین سید احمد سجادی (متولد ۱۳۴۴ ش، اصفهان)، تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: سید حجت موحد ابطحی، على ‏اکبر فقیه، سید ابوالحسن مهدوى، سید احمد امامى، سید حسن امامى، عباسعلى ادیب و حسین مظاهرى پیگیری کرد. مدیر عاملی مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزهٔ علمیهٔ اصفهان، مشاور پژوهشی سرپرست سازمان اوقاف و امور خیریه، ریاست دانشکدهٔ قرآن استان اصفهان، مدیریت مؤسسه فرهنگی و هنری راسخون، دبیر علمی «بزرگداشت آیت‌اللّه العظمى سید ابوالحسن مدیسه‌اى اصفهانى»، دبیر علمی «همایش بین‌المللی امام سجاد»، عضویت در هیأت علمى همایش‏ «وقف و تمدن اسلامی» و عضویت در هیأت مدیرهٔ مؤسسهٔ فرهنگی و اطلاع‌رسانی تبیان از جمله فعالیت‌های وی است.

او علاوه بر تدریس ادبیات عرب، منطق، فقه و اصول در حوزه‏‌هاى علمیه، به تألیف مقالات و کتب علمی و دینی پرداخته است. «فرهنگ‏نامهٔ موضوعى صحیفهٔ سجادیه»، «میثاق خدمت»، «مدیران و فرماندهان شایسته»، «صحیفهٔ سجادیه در آیینهٔ اشعار»، «نمایه‌های صحیفهٔ سجادیه»، «رستاخیز»، «نجواى عارفانه» و «اسرار دلبران» برخی از این آثار است.^[۳]

پانویس

پیوند به بیرون

[p1-1] ۱٫۰ ^۱٫۱ پایگاه اطلاع‌رسانی سراسری اسلامی پارسا

[2] متن PDF کتاب در وبگاه بازار کتاب قائمیه

[3] وبگاه راسخون

[۱]

[۲]

[۳]