حرم امن

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Jaafari (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۲۱ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

جغرافیای حرم امن، در سوره مبارکه قصص

﴿...أَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَمًا آمِنًا يُجْبَى إِلَيْهِ ثَمَرَاتُ كُلِّ شَيْءٍ...[۱]. در آیه فوق، واژه‌ای که بیانگر نام مکانی است. کلمه مرکب حرم امن می‌باشد که، خداوند آن را برای گروهی، محل امن قرار داده، که ما با شناخت آن طایفه، می‌توانیم آن محل امن را هم بشناسیم. برای شناخت آن دو مجهول ابتدا به مطالعه شأن نزول آیه می‌پردازیم.[۲]

شأن نزول آیه

«نسایی، در سنن خود، از ابن عباس روایت کرده است و طبری صاحب جامع البیان، از طریق عوفی، از ابن عباس روایت کند؛ که طایفه‌ای از قریش، به پیامبر(ص) گفتند: اگر از تو پیروی نماییم؛ مردم ما را تبعید کنند، سپس آیه فوق نازل شد»[۳]. برخی از علما، به نقل از مجمع البیان، در ذیل آیه مزبور می‌نویسد: «در تفاسیر آمده؛ که این سخن را حارث بن نوفل بیان کرد: چیزی که مانع می‌شود؛ از برنامه تو پیروی کنیم و ایمان بیاوریم: ترس از هجوم عرب بر ما است، که ما را از سرزمینمان بربایند و ما قدرت مقابله با آنها را نداریم!» [۴].

با توجه به آنچه بیان گردید روشن شد، که طرف سخن رسول گرامی اسلام(ص) طایفه‌ای، از قریش بودند؛ که بهانه نپذیرفتن دین را، ترس از عرب، عنوان می‌کردند، اکنون باید به محل این گفتگو، که هدف اصلی ما است؛ بپردازیم.[۵]

حرم امن کجا است؟

برخی از علما و بزرگان[۶]، در این مورد می‌نویسند: «مقصود از ارض، سرزمین مکه و حرم است». به هر حال، منظور از سرزمین آنها که خداوند آن را با صفت حرم امن معرفی فرموده، مکه معظمه است.[۷]

منابع

پانویس

  1. «و گفتند: اگر این رهنمود را با تو پی بگیریم ما را از سرزمینمان می‌ربایند؛ آیا ما به آنان در حرمی امن جایگاه ندادیم که فرآورده‌های هر چیز را که رزقی از نزد ماست به سوی آن می‌آورند؟ اما بیشتر آنان نمی‌دانند» سوره قصص، آیه ۵۷.
  2. عرب، محمد حسن، دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید، ص ۲۴۹.
  3. ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۱۱۸.
  4. المیزان، ج۳۱، ص۹۳.
  5. عرب، محمد حسن، دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید، ص ۲۴۹.
  6. علامه طباطبایی شریف المیزان.
  7. عرب، محمد حسن، دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید، ص ۲۵۰.