زیارتنامه
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
مقدمه
- متنی که زائر، هنگام زیارت حرم یکی از معصومین یا امامزادگان به عربی میخواند. برخی از متنهایی که در کتابهای دعا و زیارت آمده، از بعضی امامان روایت شده و دارای سند است. مثل زیارت جامعه کبیره یا زیارت امینالله، که به آنها "زیارت مأثوره" گفته میشود، و برخی را بزرگان و علمای شیعه براساس روایاتی که در فضیلت و مقام یک امام یا امامزاده است، تدوین کردهاند. در زیارتنامهها، همراه با سلام و درودهایی که از زبان زائران، خطاب به شخص مورد زیارت گفته میشود، صفات و ویژگیهای او و برخی خواستهها و دعاها مطرح است. بهتر است هنگام زیارت، از زیارتنامههای منقول از ائمه و بزرگان دین استفاده شود، که مضامینی معتبر و متعالی دارد و برخی از معارف دینی در قالب این متون مذهبی بیان شده است[۱].
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگنامه دینی، ص:۱۱۱.