احمد بن ابیدارم حافظ
احمد بن ابیدارم حافظ از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: احمد بن ابیدارم حافظ در تراجم و رجال - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
ابوبکر احمد بن محمد بن سری بن یحیی بن ابی دارم تمیمی کوفی، از راویان و محدثان کوفه است. بر اساس گزارش شیخ طوسی، وی در شمار کسانی است که از هیچیک از امامان روایت نکردهاند[۱]. احمد بن محمد افزون بر این، از محدثانی همچون علی بن احمد عجلی[۲]، عبیدالله بن احمد بن حازم بصری، عیسی بن محمد مروزی[۳]، احمد بن محمد بن سعید حدیث آموخته و روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان حاکم حسکانی[۴]، هارون بن موسی تلعکبری و احمد بن موسی بن مردویه اصفهانی میباشند.
درباره شخصیت ابن ابی دارم، میان علما و رجالنویسان اختلاف است. برخی چون ذهبی و دیگر رجالیان اهل سنت وی را به دلیل نقل روایات فضایل اهل بیت و مطاعن خلفا، تضعیف کرده و متهم به کذب و جعل حدیث دانستهاند[۵]؛ اگرچه پیشتر با تعابیری چون حافظ و محدث کوفی از او یاد کرده و تصریح کرده بودند که صدهزار حدیث از مطین شنیده است[۶]. در مقابل، بزرگانی چون علامه امینی بر دفاع از وی تأکید کردهاند[۷]. همچنین نقل حدیث و دریافت اجازه روایت توسط شخصیت جلیلالقدری چون تلعکبری[۸]، شاهدی بر وثاقت و حسن حال وی شمرده شده است.
وی در حدود سالهای ۳۵۱، ۳۵۲ یا ۳۵۷ ق درگذشت[۹] و از راویان طبقه نهم محسوب میشود[۱۰].
جستارهای وابسته
- بنیتمیم (قبیله)
منابع
پانویس
- ↑ رجال الطوسی، ص۴۱۱، ش۵۹۶۱.
- ↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۰، ص۴۳۹.
- ↑ تاریخ مدینة دمشق، ج۱، ص۳۵۲؛ ج۲۶، ص۳۲۴؛ ج۳۱، ص۲۸۱؛ ج۴۲، ص۵۰۹.
- ↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۰، ص۴۳۹.
- ↑ میزان الاعتدال، ج۱، ص۱۳۹، ش۵۵۲؛ تاریخ الإسلام، ج۲۶، ص۶۸؛ تذکرة الحفاظ، ج۳، ص۸۸۴، ش۸۵۲؛ سیر أعلام النبلاء، ج۱۵، ص۵۷۷ - ۵۷۸، ش۳۴۹؛ المغنی فی الضعفاء، ج۱، ص۸۸، ش۴۲۰؛ میزان الاعتدال، ج۱، ص۱۳۹، ش۵۵۲.
- ↑ و قال ابن أبی دارم: کتبت بإصبعی عن مطین مئة ألف حدیث؛ سیر أعلام النبلاء، ج۱۴، ص۴۱، ش۱۵.
- ↑ أعیان الشیعة، ج۳، ص۱۱۲.
- ↑ نجاشی دربارهاش نوشته است: هارون بن موسی بن أحمد بن سعید بن سعید، أبومحمد، التلعکبری من بنی شیبان. کان وجهاً فی أصحابنا، ثقة، معتمداً لا یطعن علیه. له کتب، منها: کتاب الجوامع فی علوم الدین. کنت أحضر فی داره مع ابنه أبی جعفر، و الناس یقرأون علیه؛ رجال النجاشی، ص۴۳۹، ش۱۱۸۴.
شیخ طوسی نوشته است: هارون بن موسی التلعکبری، یکنی أبا محمد، جلیلالقدر، عظیم المنزلة، واسع الروایة، عدیم النظیر، ثقة، روی جمیع الأصول و المصنفات، مات سنة خمس و ثمانین و ثلاثمائة، أخبرنا عنه جماعة من أصحابنا؛ رجال الطوسی، ص۴۴۹، ش۶۳۸۶. - ↑ ر.ک: سیر أعلام النبلاء، ج۱۵، ص۵۷۸، ش۳۴۹؛ میزان الاعتدال، ج۱، ص۱۳۹، ش۵۵۲؛ تاریخ الإسلام، ج۲۶، ص۶۸.
- ↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲، ص۶ و ص۳۶-۳۷.