بشر بن مروان کلابی

آشنایی اجمالی

بشر بن مروان کلابی جعفری کوفی (ابوعمر)، از اصحاب امام صادق(ع) است که در کتب رجالی متقدم تنها شیخ طوسی از وی یاد کرده^[۱] و تنها یک روایت از آن حضرت نقل کرده است^[۲]. وضعیت وی در دیگر منابع کهن نامشخص است و اگرچه علامه مامقانی او را امامی و مجهول شمرده^[۳]، برخی رجالیان وی را با راوی تفسیر عیاشی متحد دانسته و حُسن حال او را استنباط کرده‌اند^[۴].^[۵]

منابع

جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴

پانویس

↑ سمعانی: الکِلابی بکسر الکاف بعدها اللام ألف و فی آخرها الباء الموحدة، هذه النسبة إلی عدة من قبائل العرب، منها إلی کلاب بن مرة ابن کعب بن لؤی بن غالب، من أجداد رسول الله(ص)، و هو أبو قصی و زهرة ابنی کلاب بن مرة و القبیلة المعروفة هی کلاب بن عامر بن صعصعة. سمعانی، الأنساب، ج۱۱، ص۱۸۳، ش۳۵۱۳.
سمعانی: الجعفری: بفتح الجیم و سکون العین المهملة و فتح الفاء وفی آخرها الراء، هذه النسبة إلی رجلین أولهما جعفر بن أبیطالب الطیار ابن عم رسول الله(ص)... و الرجل الآخر قاسم بن کعب الجعفری منسوب إلی بنی جعفر بن کلاب (یعنی بنی جعفر بن کلاب بن ربیعة بن عامر بن صعصعة). سمعانی، الأنساب، ج۳، ص۲۸۸، ش۹۰۷؛ رجال الطوسی، ص۱۶۸، ش۱۹۵۴.
↑ ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۶۸، ش۱۹۵۴؛ نقد الرجال، ج۱، ص۲۸۲، ش۷۳۶؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۵۶، ش۸۰۵؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۳؛ منتهی المقال فی أحوال الرجال، ج۲، ص۱۵۵، ش۴۵۹؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۲۶۷؛ طرائف المقال، ج۱، ص۴۱۵، ش۳۳۸۸؛ تنقیح المقال، ج۱۲، ص۳۰۲، ش۳۰۸۳؛ إتقان المقال، ص۱۶۷؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۳۴، ش۲۱۳۶؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۷۶؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۳۷، ش۱۱۳۱؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۲۸، ش۱۷۶۹؛ تفسیر کنز الدقائق، ج۷، ص۳۹۳ به گزارش از تفسیر العیاشی، ج۲۱، ص۲۸۸، ح۵۸.
↑ وظاهره کونه إمامیاً إلا أن حاله مجهول. تنقیح المقال، ج۱۲، ص۳۰۳، ضمن ش۳۰۸۳.
↑ ر.ک: مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۳۴، ش۲۱۳۶؛ ر.ک: ابن اعثم الکوفی، الفتوح، ج۶، ص۳۶۴: ذکر ولایة بشر بن مروان.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴، ص۵۳۳-۵۳۵.

[1] سمعانی: الکِلابی بکسر الکاف بعدها اللام ألف و فی آخرها الباء الموحدة، هذه النسبة إلی عدة من قبائل العرب، منها إلی کلاب بن مرة ابن کعب بن لؤی بن غالب، من أجداد رسول الله(ص)، و هو أبو قصی و زهرة ابنی کلاب بن مرة و القبیلة المعروفة هی کلاب بن عامر بن صعصعة. سمعانی، الأنساب، ج۱۱، ص۱۸۳، ش۳۵۱۳.
سمعانی: الجعفری: بفتح الجیم و سکون العین المهملة و فتح الفاء وفی آخرها الراء، هذه النسبة إلی رجلین أولهما جعفر بن أبیطالب الطیار ابن عم رسول الله(ص)... و الرجل الآخر قاسم بن کعب الجعفری منسوب إلی بنی جعفر بن کلاب (یعنی بنی جعفر بن کلاب بن ربیعة بن عامر بن صعصعة). سمعانی، الأنساب، ج۳، ص۲۸۸، ش۹۰۷؛ رجال الطوسی، ص۱۶۸، ش۱۹۵۴.

[2] ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۶۸، ش۱۹۵۴؛ نقد الرجال، ج۱، ص۲۸۲، ش۷۳۶؛ منهج المقال فی تحقیق أحوال الرجال، ج۳، ص۵۶، ش۸۰۵؛ جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۳؛ منتهی المقال فی أحوال الرجال، ج۲، ص۱۵۵، ش۴۵۹؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۲۶۷؛ طرائف المقال، ج۱، ص۴۱۵، ش۳۳۸۸؛ تنقیح المقال، ج۱۲، ص۳۰۲، ش۳۰۸۳؛ إتقان المقال، ص۱۶۷؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۳۴، ش۲۱۳۶؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۵۷۶؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۳۷، ش۱۱۳۱؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۲۸، ش۱۷۶۹؛ تفسیر کنز الدقائق، ج۷، ص۳۹۳ به گزارش از تفسیر العیاشی، ج۲۱، ص۲۸۸، ح۵۸.

[3] وظاهره کونه إمامیاً إلا أن حاله مجهول. تنقیح المقال، ج۱۲، ص۳۰۳، ضمن ش۳۰۸۳.

[4] ر.ک: مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۳۴، ش۲۱۳۶؛ ر.ک: ابن اعثم الکوفی، الفتوح، ج۶، ص۳۶۴: ذکر ولایة بشر بن مروان.

[5] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴، ص۵۳۳-۵۳۵.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]