خطبه ۲۳۰ نهج البلاغه
مقدمه
این خطبه در حقیقت از چهار بخش تشکیل شده است:
- در بخش اوّل، امام(ع) درباره اهمیّت تقوا و پرهیزکاری و آثار حیاتبخش آن سخن میگوید.
- در بخش دوم پس از توصیه به انجام اعمال صالح، از ضرورت یاد مرگ و پایان زندگی و از دست رفتن فرصتها بحث میکند.
- در بخش سوم پس از تأکید مجدّد بر تلاش و کوشش در جهت جمعآوری زاد و توشه سفر آخرت به فریبکاری دنیا اشاره کرده، میفرماید: بیدار باشید دنیا شما را نفریبد. از پایان عبرتانگیز زندگی پیشینیان درس بیاموزید و پایان عمر خود را بر آن قیاس کنید.
- در چهارمین و آخرین بخش خطبه که مطابق ظاهر کلام مرحوم سیّد رضی بخش جدایی از خطبه است، پیرامون صفات زاهدان و ویژگیهای زندگی آنان و شرح مفهوم و حقیقت زهد، سخنان فشرده و پرمعنایی آمده است[۱].
