حکیم بن مناف

مقدمه

وی از مردان دلاور و شاعر و از یاران امیرالمؤمنین(ع) بود که حضرت را در جنگ جمل یاری کرد.
مؤلف "اصحاب الامام اميرالمؤمنين(ع) از کتاب الجمل" نقل می‌کند: هنگامی که حضرت علی(ع) مردم بصره و همراهیان طلحه و زبیر را آماده به جنگ دید و نصایح و ارشاد در حق آنان کارگر نشد، برخاست و پس از حمد و ثنای الهی و درود بر پیامبر خاتم(ص) آنها را مخاطب قرار داد و در خطبه‌ای طلحه و زبیر را به آنان معرفی کرد و خیانت آنها را گوشزد نمود و رفتار آنها با عثمان بن حنیف و کشتن حکیم بن جَبَله عبدی و یارانش را مورد مذمت و سرزنش قرار داد و چون سخنان سازنده و بیدار کننده امام با اهل جمل به پایان رسید، حکیم بن مناف برخاست و اشعاری در فضایل امیرالمؤمنین خواند و ایمان و اعتقاد راسخ خود به آن حضرت را به منصه ظهور گذاشت^[۱]. و او در رکاب حضرت با ناکثین جنگید و ایمان و اعتقاد خود نسبت به ولایت امیرمؤمنان(ع) را به اثبات رسانید.^[۲]