از بزرگ‌ترین خاندان علمی کوفه و از خواص شیعیان اهل بیت (ع) بوده که مدت رهبری این سلسله، از اوائل عصر حضرت سجاد (ع)، حدود سال ۶۱ ق تا اواخر غیبت صغری و وفات آخرین سفیر حضرت حجت (ع) در سال ۳۲۹ ق ادامه داشت و در این مدت، بسیاری از علماء و فقها و ادبا و مفسرین و راویان حدیث از این دودمان برخاسته‌اند[۱][۲].

جستارهای وابسته

۱. ام‌الاسود بنت اعین:

۲. عبدالملک بن اعین:

۳. حمران بن اعین:

۴. زرارة بن اعین:

۵. بکیر بن اعین:

۶. عبدالرحمن بن اعین:

۷. قعنب بن اعین:

۸. مالک بن اعین:

۹. ملیک بن اعین:

منابع

پانویس

  1. معارف و معاریف، ج ۱، ص ۱۱۵.
  2. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۴۶.