ابان بن عبدالرحمن بصری
مقدمه
عنوان «ابان بن عبدالرحمن»[۱] تنها در سند یک روایت از تفسیر عیاشی آمده است. بر پایه تحقیق، این عنوان در واقع وجود خارجی ندارد و «بن» در آن مصحف «عن» است؛ ازاینرو صورت درست سند، «ابان عن عبدالرحمن» است و مراد از ابان، ابان بن عثمان احمر، و مقصود از عبدالرحمن، عبدالرحمن بن ابیعبدالله بصری، مولی بنی شیبان، از اصحاب امام صادق(ع) است[۲]؛ بنابراین، ذکر «ابان بن عبدالرحمن» در رجال طوسی[۳]، سند کافی و سند تفسیر عیاشی نادرست است.[۴]
منابع
پانویس
- ↑ «بن» مصحف «عن» است و عبارت صحیح، «ابان عن عبدالرحمن» است.
- ↑ "عبدالرحمن بن أبی عبدالله البصری، مولی بنی شیبان، أصله کوفی و اسم أبی عبد الله، میمون" رجال الطوسی، ص۲۹۹، ش۴۳۸۶.
- ↑ ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۶۴، ش۱۸۷۸.
- ↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۱، ص۱۲۵-۱۲۹.