ایوب بن سلیمان فزاری

آشنایی اجمالی

ایوب بن سلیمان فزاری^[۱] - که در برخی اسناد با نام «ایوب بن سلیمان بن ایوب فزاری»^[۲] و «ایوب بن سلیمان فزاری حناط»^[۳] نیز ذکر شده است - از محدثانی همچون ایوب بن علی بن الحسین بن سمط و علی بن الحزور حدیث آموخته و روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان حسین بن نصر بن مزاحم و سلمه می‌باشند^[۴]. با توجه به راویان وی، ایوب در طبقه پنجم راویان جای می‌گیرد.

نام وی در کتاب‌های رجالی شیعه و سنی عنوان نشده و از راویان مهمل شمرده می‌شود؛ با این حال، به دلیل قرار گرفتن نام او در سند روایات کامل الزیارات، حسن حال وی استظهار شده است. مذهب و گرایش فکری او به‌دقت مشخص نیست، اما نقل دو روایت با مضامین خاص، نشان می‌دهد که از محبان و ارادتمندان اهل بیت بوده است؛ وی در سند روایتی از تفسیر فرات الکوفی درباره آیه مودت قرار داشته^[۵] و روایت دیگری نیز در سوگ آن بزرگواران نقل کرده است^[۶].^[۷]

منابع

جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴

پانویس

↑ الفزاری: بفتح الفاء و الزای و الراء فی آخرها بعد الألف، هذه النسبة إلی فزارة، و هی قبیلة (فزارة بن ذبیان بن بغیض بن ریث بن غطفان، من قیس عیلان). ر.ک: الأنساب سمعانی، ج۴، ص۳۸۰؛ ر.ک: تنقیح المقال، ج۱۱، ص۳۶۹، ش۲۸۲۵.
↑ ر.ک: کامل الزیارات، ص۹۵، ح۵.
↑ ر.ک: تهذیب الکمال، ج۲۰، ص۳۶۶.
↑ ر.ک: تفسیر کنز الدقائق، ج۱۱، ص۵۱۳؛ کامل الزیارات، ص۹۵، ح۵.
↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۱، ص۵۱۳ به گزارش از تفسیر فرات الکوفی، ج۱، ص۳۹۷، ح۵۲۸.
↑ کامل الزیارات، ص۹۵.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴، ص۴۰۶-۴۰۹.

[1] الفزاری: بفتح الفاء و الزای و الراء فی آخرها بعد الألف، هذه النسبة إلی فزارة، و هی قبیلة (فزارة بن ذبیان بن بغیض بن ریث بن غطفان، من قیس عیلان). ر.ک: الأنساب سمعانی، ج۴، ص۳۸۰؛ ر.ک: تنقیح المقال، ج۱۱، ص۳۶۹، ش۲۸۲۵.

[2] ر.ک: کامل الزیارات، ص۹۵، ح۵.

[3] ر.ک: تهذیب الکمال، ج۲۰، ص۳۶۶.

[4] ر.ک: تفسیر کنز الدقائق، ج۱۱، ص۵۱۳؛ کامل الزیارات، ص۹۵، ح۵.

[5] تفسیر کنز الدقائق، ج۱۱، ص۵۱۳ به گزارش از تفسیر فرات الکوفی، ج۱، ص۳۹۷، ح۵۲۸.

[6] کامل الزیارات، ص۹۵.

[7] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴، ص۴۰۶-۴۰۹.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]