بکر بن ابیبکر حضرمی
بکر بن ابیبکر حضرمی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: بکر بن ابیبکر حضرمی در تراجم و رجال - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
بکر بن ابی بکر عبدالله بن محمد حضرمی کوفی، از راویان شهر کوفه بوده[۱] و به جهت انتسابش به حضرموت یمن، ملقب به حضرمی شده است[۲]. برادر وی بکار بن ابی بکر حضرمی کوفی[۳] نیز در شمار اصحاب امام صادق(ع) ذکر شده است[۴]. وی از اصحاب امام صادق(ع) به شمار میرود[۵] و محضر آن حضرت را درک کرده[۶] و از ایشان به صورت بیواسطه[۷] و باواسطه[۸] روایت کرده است. بکر بن ابی بکر افزون بر ایشان، از محدثانی همچون سلیمان بن خالد[۹] و زرارة بن اعین[۱۰] حدیث آموخته و روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان علی بن الحکم و سیف بن عمیره[۱۱] میباشند. بر اساس قرائن و دیدگاه رجالیان، وی در طبقه پنجم راویان جای میگیرد[۱۲].
نام بکر بن ابی بکر در کتب رجالی قدما بدون جرح و تعدیل خاصی ذکر شده و تنها به حضور وی در میان اصحاب بسنده شده است؛ لذا در شمار راویان مهمل قرار میگیرد[۱۳]؛ با این حال، به دلیل قرار گرفتن وی در اسناد روایات تفسیر القمی[۱۴]، گروهی از بزرگان همچون شیخ حر عاملی[۱۵]، میرزای نوری[۱۶]، علامه مامقانی[۱۷]، علامه شوشتری[۱۸] و آیت الله خویی[۱۹] بر وثاقت وی تأکید کردهاند. از مضامین روایات وی بهروشنی فهمیده میشود که او فردی امامی و دارای عقیدهای درست بوده است. طبق روایتی که وی نقل میکند، گویا پدرش مدتی در زندان ابوجعفر گرفتار بوده و امام صادق(ع) برای آزادی وی دعا فرمودهاند و پس از چند روز به برکت دعای آن حضرت رهایی یافته است[۲۰]. همچنین وی روایتی طولانی درباره تجسم ارواح ناصبیان در وادی برهوت نقل کرده که دلالت بر جایگاه و تسلط علمی و معنوی امام صادق(ع) دارد[۲۱].[۲۲]
جستارهای وابسته
- ابوبکر حضرمی (پدر)
- بکار بن ابیبکر حضرمی (برادر)
منابع
پانویس
- ↑ ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۰، ش۱۹۸۸.
- ↑ سمعانی: الحضرمی: بفتح الحاء المهملة و سکون الضاد المنقوطة و فتح الراء، هذه النسبة إلی حضرموت و هی من بلاد الیمن من أقصاها. سمعانی، الأنساب، ج۴، ص۱۷۹، ش۱۱۶۷.
- ↑ ر.ک: مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۴۶، ش۲۱۹۲؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۳۶۱، ش۱۱۷۰؛ معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۴۶، ش۱۸۳۵.
- ↑ ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۱، ش۱۹۹۸.
- ↑ ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۰، ش۱۹۸۸؛ رجال الطوسی، ص۱۷۳، ش۲۰۴۰؛ الکافی، ج۴، ص۱۱۸، ح۶.
- ↑ عدة من أصحابنا، عن أحمد بن محمد، عن علی بن الحکم، عن سیف بن عمیرة، عن بکر بن أبی بکر الحضرمی.... الکافی، ج۴، ص۱۱۸، ح۶.
- ↑ «... عن سیف بن عمیرة عن بکر بن أبی بکر الحضرمی قال: سألت أبا عبدالله(ع)...» الاستبصار، ج۱، ص۸۰، ح۲۴۹.
- ↑ «... عن سیف بن عمیرة، عن بکر بن أبی بکر، عن زرارة بن أعین، عن أبی عبدالله(ع) قال:...» الکافی، ج۲، ص۵۰۰، ح۴.
- ↑ تفسیر القمی، ج۲، ص۳۵۶.
- ↑ الکافی، ج۲، ص۵۰۰، ح۴.
- ↑ ر.ک: تفسیر القمی، ج۲، ص۳۵۶؛ الکافی، ج۲، ص۵۰۰، ح۴.
- ↑ ر.ک: طبقات رجال الکافی، ص۸۰.
- ↑ ر.ک: رجال الطوسی، ص۱۷۰، ش۱۹۸۸.
- ↑ «... عن سیف بن عمیرة، عن بکر بن أبی بکر الحضرمی قال: سأله أبی یعنی أبا عبدالله(ع) و أنا أسمع...» الکافی، ج۴، ص۱۱۹، ح۶.
- ↑ ر.ک: وسائل الشیعه، ج۳۰، ص۳۰۲.
- ↑ ر.ک: خاتمة مستدرک الوسائل، ج۴، ص۳۳.
- ↑ ر.ک: تنقیح المقال، ج۵، ص۸۴.
- ↑ علامه شوشتری در ترجمه ابراهیم بن هاشم پس از نقل دلایل وثاقت وی از علامه مامقانی نوشته است: و لفق المصنف فی توثیقه امورا، أحسنها قول ابنه فی أول تفسیره المعروف و نحن ذاکرون و مخبرون بما انتهی إلینا، و رواه مشایخنا و ثقاتنا عن الذین فرض الله طاعتهم. قاموس الرجال، ج۱، ص۳۳۷.
- ↑ ر.ک: معجم رجال الحدیث، ج۱، ص۴۹.
- ↑ کشف الغمه، ج۲، ص۴۲۳.
- ↑ دلائل الامامه، ص۲۷۱ - ۲۷۲، ح۲۰۵/ ۴۱.
- ↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴، ص۵۶۴-۵۷۰.