حسن بن منذر بجلی

آشنایی اجمالی

حسن بن منذر بن ابی‌طریفه بجلی از موالی و اهل کوفه که از اصحاب امام باقر(ع) و امام صادق(ع) به شمار می‌رود^[۱]. وی تنها از امام صادق(ع) روایت کرده است^[۲]. این راوی که در طبقه پنجم جای دارد، از غیر معصوم روایتی گزارش نکرده است^[۳]. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان ابان بن عثمان و قتیبة بن محمد اعشی می‌باشند^[۴].

نام راوی در کتب رجالی قدما با توثیق یا تضعیف صریحی همراه نشده است، اما ممدوح و حسن‌الحال بودن وی از طریق روایت دو تن از اصحاب اجماع، یعنی ابان بن عثمان و عبدالله بن مسکان، استنباط می‌شود. درباره نام او میان علما اختلاف است: برخی چون مجلسی اول عنوان وی را تصحیف دانسته و نام صحیح را «الحسین بن المنذر» استظهار کرده‌اند^[۵]؛ در مقابل، بزرگانی با تکیه بر ثبت نام او در رجال برقی و شیخ طوسی و وجود روایاتش در منابع، بر صحت عنوان وی تأکید کرده‌اند. همچنین طبق روایتی که او از امام صادق(ع) نقل می‌کند، نهی حضرت از خوردن ذبیحه اهل کتاب نشانه تشیع وی دانسته شده است^[۶].

جستارهای وابسته

منابع

جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۶

پانویس

↑ رجال الطوسی، ص۱۳۱، ش۱۳۴۵؛ رجال الطوسی، ص۱۸۲، ش۲۲۰۱؛ رجال البرقی، ص۲۶.
↑ الکافی، ج۵، ص۵۰۷، ح۵؛ تفسیر العیاشی، ج۱، ص۲۹۵، ح۳۶.
↑ الموسوعة الرجالیه، طبقات رجال الکافی، ص۱۱۶؛ الکافی، ج۲، ص۶۴۵، ح۹؛ تفسیر العیاشی، ج۱، ص۲۹۵، ح۳۶.
↑ الکافی، ج۲، ص۶۴۵، ح۹؛ تفسیر العیاشی، ج۱، ص۲۹۵، ح۳۶.
↑ روضة المتقین، ج۱۲، ص۱۲۹-۱۳۰؛ روضة المتقین، ج۸، ص۳۶۳.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۶، ص۵۸۱-۵۸۷.

[1] رجال الطوسی، ص۱۳۱، ش۱۳۴۵؛ رجال الطوسی، ص۱۸۲، ش۲۲۰۱؛ رجال البرقی، ص۲۶.

[2] الکافی، ج۵، ص۵۰۷، ح۵؛ تفسیر العیاشی، ج۱، ص۲۹۵، ح۳۶.

[3] الموسوعة الرجالیه، طبقات رجال الکافی، ص۱۱۶؛ الکافی، ج۲، ص۶۴۵، ح۹؛ تفسیر العیاشی، ج۱، ص۲۹۵، ح۳۶.

[4] الکافی، ج۲، ص۶۴۵، ح۹؛ تفسیر العیاشی، ج۱، ص۲۹۵، ح۳۶.

[5] روضة المتقین، ج۱۲، ص۱۲۹-۱۳۰؛ روضة المتقین، ج۸، ص۳۶۳.

[6] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۶، ص۵۸۱-۵۸۷.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]