خطبه ۱۰۵ نهج البلاغه

مقدمه

همانگونه که از عنوان خطبه روشن می‌شود این خطبه سه بخش عمده دارد:

  1. در بخش اوّل، به ذکر پاره‌ای از صفات پیامبر اسلام(ص) می‌پردازد و تصریح می‌کند آن حضرت، شایسته‌ترین مخلوق الهی از آغاز کودکی تا پایان عمر بود و در واقع هدف امام(ع) این است که مردم را به اهمیّت میراث پیامبر(ص) و پاسداری از قرآن و اسلام دعوت کند.
  2. در بخش دوّم، بنی امیّه را مورد خطاب و سرزنش قرار داده و آنها را به ناپایدار بودن دنیایی که به آن روی آورده‌اند، توجّه می‌دهد و از انتقام الهی در برابر خون‌های بسیاری که به ناحق ریخته‌اند، برحذر می‌دارد و تأکید می‌کند که به زودی این خلافت را در دست دشمنان خود خواهید دید.
  3. در بخش سوّم، به عنوان یک نتیجه‌گیری کلّی همه مردم را با اندرزهایی بیدارگر موعظه می‌کند که در برابر هوا و هوس تسلیم نشوند و در فراگرفتن دانش بکوشند و امر به معروف و نهی از منکر را فراموش نکنند[۱].

منابع

پانویس