←جمعبندی و نتیجهگیری
| خط ۲۵۲: | خط ۲۵۲: | ||
#نادیده گرفتن یا [[انکار]] صریح آموزه شیعی مبنی بر عدم امکان بدا در اصل [[نبوت]] و امامت. | #نادیده گرفتن یا [[انکار]] صریح آموزه شیعی مبنی بر عدم امکان بدا در اصل [[نبوت]] و امامت. | ||
#عدم تفکیک میان بدا در "اصل ظهور" و [[بدا]] در "[[زمان]] و [[نشانههای ظهور]]". بر این اساس عدم تحقق برخی پیشبینیها درباره [[زمان ظهور]]، به معنای [[بدا]] در اصل ظهور تلقی شده است. | #عدم تفکیک میان بدا در "اصل ظهور" و [[بدا]] در "[[زمان]] و [[نشانههای ظهور]]". بر این اساس عدم تحقق برخی پیشبینیها درباره [[زمان ظهور]]، به معنای [[بدا]] در اصل ظهور تلقی شده است. | ||
#نادیده گرفتن اهداف مثبت [[کلامی]] و [[تربیتی]] [[بدا]] از منظر [[شیعه]] همچون: تصحیح نگرش [[انسان]] به اداره مستمر [[جهان]] توسط [[خداوند]]، [[تشویق]] به [[سرعت]] گرفتن در کارهای خیر، و [[درک]] تأثیر انتخابها و [[اعمال]] بر [[سرنوشت]] و در مقابل معرفی بدا با بار معنایی منفی ([[جهل]]،[[ تغییر]] [[رأی]]، توجیه [[شکست]]) | |||
#نادیده گرفتن استناد شیعه به [[آیات]] دال بر فاعلیت مستمر [[الهی]] مانند {{متن آیه|كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ}} ([[الرحمن]]: ۲۹) و رد دیدگاه [[یهود]] {{متن آیه|يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ}} ([[مائده]]: ۶۴) که حاکی از آن است که شیعه بدا را نه نشانه [[نقص]]، بلکه جلوهای از فاعلیت و [[تدبیر]] مستمر، فعال و پاسخدهنده خداوند در عالم میداند و در مقابل دیدگاههای خدای منفعل یا دستبسته قرار میگیرد. | |||
#عدم پرداختن مستشکل به مصادیق و نمونههای [[قرآنی]] مشخص بدامثل [[تغییر]] [[میقات]] [[حضرت موسی]] از ۳۰ به ۴۰ شب ([[اعراف]]: ۱۴۲)، [[تحریم]] ورود [[بنیاسرائیل]] به [[سرزمین مقدس]] به مدت ۴۰ سال پس از [[نافرمانی]] (مائده: ۲۶)، تأثیر [[استغفار]] در [[نزول باران]] (نوح: ۱۰-۱۱)، تأثیر [[ایمان]] و تقوای [[اهل]] [[قری]] در گشوده شدن [[برکات]] (اعراف: ۹۶)، و تغییر در [[طول عمر]] افراد که در «کتاب» ثبت میشود ([[فاطر]]: ۱۱). | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||