مساوات در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''۱. مساوات در [[آفرینش انسان]]:''' همه [[انسان‌ها]] در بنیاد و ریشه [[انسانی]]، برابرند و همه از یک پدر و مادر [[آفریده]] شده‌اند. برابر این اصل، همه انسان‌ها از هر نوع نژاد، [[زبان]]، [[فرهنگ]] و حتی جنس برابرند. این نوع مساوات شامل استعدادها، توانمندی‌های بالقوه و امکان [[تکامل]] در دو جنبه مادی و [[معنوی]] نیز می‌شود و [[اختلاف]] [[عقیده]] و یا سایر مرزبندی‌های صوری نمی‌تواند این برابری را از میان بردارد.

در تجزیه و تحلیل اسلام از [[انسان]] و [[جامعه بشری]]، انسان‌های اولیه به‌گونه‌ای همسو و [[متحد]] [[زندگی]] می‌کرده‌اند و [[اختلافات]] و مرزبندی‌ها به تدریج بر اساس افزون‌طلبی‌ها و [[انحراف]] از خواسته‌های [[فطری]] بین آنها فاصله ایجاد کرده؛

توجه به واقعیت‌های عینی شرایط [[مشروطه]]، رقیب وی یعنی شیخ فضل‌الله نوری را بر آن می‌دارد که رویکردی درست در جهت مخالف داشته باشد. وی [[اصل مساوات]] را یک مقوله [[سیاسی]] وارداتی از غرب دانسته و آن را در [[نظام اسلامی]] نه‌تنها [[نفی]] می‌کند، بلکه خلاف آن را [[اثبات]] می‌کند. به [[عقیده]] شیخ فضل‌الله نوری که خود چون [[میرزای نایینی]] یک [[فقیه]] است، [[حقوق]] در افراد مختلف، متفاوت و [[مسئولیت‌ها]] را نیز با [[اختلاف]] در شرایط به‌طور کامل مختلف قلمداد می‌کند. افزون بر این، او [[معتقد]] بود که در [[آینده]] از اصل مساوات سوءاستفاده‌های فراوانی خواهد شد، که قابل [[پیشگیری]] نیست؛

'''۱۱. مساوات در [[قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران]]:''' [[قانون اساسی]] با تمام حقوق و تکالیفی که در آن مقرر شده، برای همگان است و این خود نوعی [[مساوات در برابر قانون]] است، اما با وجود این، در مواردی بر اصل مساوات تأکید شده است. به جز اصل نوزدهم که [[مردم ایران]] را از هر [[قوم]] و [[قبیله]] که باشند، از [[حقوق مساوی]] برخوردار می‌شمارد و رنگ، نژاد، [[زبان]] و مانند آن را سبب امتیاز نمی‌داند، در اصل بیستم نیز همه افراد [[ملت]] اعم از [[زن]] و مرد را در [[حمایت قانون]] یکسان قرار می‌دهد و همه آحاد [[ملت]] را از همه [[حقوق انسانی]]، [[سیاسی]]، [[اقتصادی]]، [[اجتماعی]] و [[فرهنگی]] با رعایت [[موازین اسلامی]] برخوردار می‌شمارد و در اصل یکصد و هفتم، [[رهبر]] را در برابر [[قوانین]] با سایر افراد [[کشور]] مساوی اعلام می‌کند.