پدیدآورنده:ابن ابیالحدید
عزالدین عبدالحمید بن هبةالله مدائنی، مشهور به ابن ابیالحدید، از دانشمندان، ادیبان، متکلمان و شاعران برجسته معتزلی مذهب در قرن هفتم هجری بود. وی که زادگاهش مدائن بود، در علوم مختلفی چون کلام، فلسفه، منطق، فقه، اصول، لغت، ادب و بلاغت تبحر داشت و از برجستهترین عالمان روزگار خود به شمار میرفت. ابن ابیالحدید در دستگاه خلافت عباسی مناصبی همچون کاتب دارالتشریفات، ناظر بیمارستان و رئیس کتابخانههای بغداد را بر عهده داشت.
او آثار متعددی در زمینههای گوناگون علمی و ادبی تألیف کرد که مهمترین آنها «شرح نهجالبلاغه» است. این اثر که نگارش آن میان سالهای ۶۴۴ تا ۶۴۹ هجری به طول انجامید و به ابن علقمی تقدیم شد، از جامعترین شروح نهجالبلاغه به شمار میرود و بازتابدهنده گستره دانش و مهارت علمی مؤلف در حوزههای مختلف است[۱].
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ دینپرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه ج۱، ص ۷۴-۷۵.