مقام اصطفاء الهی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Wasity (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۹ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۵:۲۶ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث مقام معصوم و مرتبط با مدخل اصطفاء است. مدخل‌های وابسته به این بحث:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل اصطفاء الهی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

از جمله مقامات امامان معصوم(ع) مقام اصطفاء الهی که در زیارت جامعه کبیره با عبارت "الْمُصْطَفَوْنَ‏‏‏‏‏‏‏‏‏" به معنای "برگزیدگان خداوند" است[۱] آمده است. در همین راستا این عبارت نیز در زیارت جامعه کبیره آمده است: " اصْطَفَاكُمْ بِعِلْمِهِ ‏‏‏‏‏‏‏‏" "با علم خود، شما را برگزید"[۲].

واژه شناسی لغوی

  • "اصطفا" از ریشه "صفو" است که دلالت بر خلوص از هرگونه ناخالصی می‌کند. "صفا" را که در مقابل "کدورت" می‌گیرند، از همین ریشه است؛ یعنی خداوند، با علم بی‌پایان خود می‌دید که لباس امامت جز بر قامت زیبای شما برازنده نیست، لذا شما را مفتخر به پوشیدن این لباس نمود، در وصایای پیامبر(ص) به امیرمؤمنان(ع) چنین نقل شده است:"خداوند عزّ وجل به دنیا نظر کرد و مرا برگزید، بار دوم نظر کرد و تو را برگزید، بار سوم نظر کرد، امامانی را که از فرزندان تو هستند برگزید، بار چهارم نظر کرد، حضرت فاطمه(س) را از میان زن‌ها برگزید[۳][۴].
  • این صفوت، همان‌گونه که در گذشته گفتیم کاملاً حساب شده است، خواست خداوند است و البتّه در تداوم این مسیر، رفتار شایسته و بنده‌منشانه آنان نیز تأثیرگذار است[۵].
  • مرادف فارسی "الْمُصْطَفَوْنَ‏‏‏‏‏‏‏‏‏" "برگزیدگان" از ریشه "صفو" به معنای "پیراسته بودن از هر ناخالصی" است. واژه "صفا" -که ضدّ کدورت است- واژه "تصفیه" که به معنای "خالص کردن از ناخالصی‌ها" است، از همین ریشه است. واژه "صفوه" که به فتح و کسر و ضمّ صاد نیز می‌توان خواند، از همین ریشه می‌باشد[۶][۷].

اصطفاء در قرآن

اصطفاء در زیارت جامعه کبیره

  • "سلام بر شما امامان(ع) که برگزیدگان حضرت حق هستید"؛ یعنی در بین گروه‌های اولیا -که عطر فضیلت و انسانیّت را می‌پراکنند- شما معطّرترین هستید و در حقیقت خلاصه فضایل آنان می‌باشید: "آنچه خوبان همه دارند، شما گل‌های معطّر تنها دارید"[۸].

منابع

پانویس

  1. در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص:۱۶۴.
  2. در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص:۱۸۰.
  3. " يَا عَلِيُّ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَشْرَفَ عَلَى الدُّنْيَا فَاخْتَارَنِي مِنْهَا عَلَى رِجَالِ الْعَالَمِينَ ثُمَّ اطَّلَع‏ الثَّانِيَةَ فَاخْتَارَكَ عَلَى رِجَالِ الْعَالَمِينَ بَعْدِي ثُمَّ اطَّلَعَ الثَّالِثَةَ فَاخْتَارَ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ عَلَى رِجَالِ الْعَالَمِينَ بَعْدَكَ ثُمَّ اطَّلَعَ الرَّابِعَةَ فَاخْتَارَ فَاطِمَةَ عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ ‏‏‏‏‏‏‏‏"؛ الخصال: ج۱، ۲۰۶.
  4. در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص:۱۸۰.
  5. در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص:۱۸۰.
  6. معجم مقاییس اللغه، ص:۵۴۵.
  7. در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص:۱۶۴.
  8. در آستان امامان معصوم؛ ج۲، ص:۱۶۴.