بنی یشکر بن جزیله

نسب و مساکن این قوم

این قوم در شمار قبایل قحطانی^[۱] و از فروعات و شعب قبیله بزرگ بنی لخم‌اند که نسبشان به «یَشکُر بن جزیلة بن لخم (مالک) بن عدی بن حارث بن مُرة بن أدد بن زید بن یشجب بن عریب بن زید بن کهلان» می‌رسد^[۲].

این قوم نیز بمانند دیگر طوایف لخم اصالتی یمنی دشتند^[۳]. آنان همراه با دیگر طوایف لخم در سده‌های نخستین میلادی به‌ویژه در اواخر قرن دوم میلادی در پی سیل عرم و ویرانی سد مأرب^[۴]، همراه با قبایل جذام و عامله و غسان به نواحی شمالی جزیرة العرب و شام کوچ کردند^[۵] و در مناطق مختلفی از این سرزمین از جمله مناطق جنوبی فلسطین و در امتداد جهت غربی دریاچه بحر المیّت^[۶]، و به ویژه در جِفار^[۷] -که بیشتر لخمی‌ها را در خود جای داده بود،-^[۸] ساکن شدند. در پی فتوحات اسلامی، جمع زیادی از آنان به همراه دیگر همکیشان و خویشان خود به مصر عزیمت کردند^[۹] که از جمله منازل و مساکن شان در این سرزمین می‌‌توان از «حمراوات ثلاث»^[۱۰] و نیز کوهی به نام «جبل یشکر»^[۱۱] در حد فاصل بین مصر و قاهره^[۱۲] در قسمت پایین دست فسطاط^[۱۳]، یاد کرد. بر این کوه مسجد جامع احمد بن عدوان قرار داشت^[۱۴] که به درخواست مردم منطقه، توسط احمد بن طولون –فرمانروای طولونی مصر- بر فراز این کوه ساخته شده بود.^[۱۵] جمعی از ایشان هم در الجزیره سوریه^[۱۶] و نیز کوفه^[۱۷] ساکن بودند.^[۱۸]

منابع

حسینی ایمنی، سید علی اکبر، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت

پانویس

↑ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۶۶.
↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۱۰؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۴۹؛ نویری، نهایه الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۳۰۵؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۶۶. نیز ر.ک: قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۴۵۱.
↑ ر.ک: دینوری، الاخبار الطوال، ص۵۴؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۹.
↑ محسن امین، اعیان الشیعه، ج۱، ص۱۹۴؛ بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۳، ص۲۴۲.
↑ سمعانی، الانساب، ج۳، ص۲۲۴. بر اساس برخی روایات منتسب به پیامبر(ص) نیز، از لخم و جذام و عامله و غسان، به عنوان چهار قبیله سبئی که از یمن به شام کوچیده و در آن سرزمین منزل گزیده‌اند، نام برده شده است. (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۹؛ مسعودی، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج۲، ص۴۷؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۲، ص۱۵۹)
↑ بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۳، ص۲۴۲.
↑ منطقه ای بین فلسطین (رمله) و مصر. (حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۴۵)
↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۱۰؛ حسن بن احمد همدانی، صفه جزیره العرب، ص۱۲۹؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۱۱.
↑ ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۲۱۰.
↑ بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۴، ص۶۵۳.
↑ حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۴۵۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۶۶.
↑ حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۴۵۱. نیز ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۱۰.
↑ زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۱۹۱.
↑ حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۴۵۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۶۶.
↑ حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴.
↑ بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۴، ص۶۵۳.
↑ بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۱، ص۲۹۰ و ج۳، ص۳۴۲.
↑ حسینی ایمنی، سید علی اکبر، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت

[1] عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۶۶.

[2] ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۱۰؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۳، ص۳۴۹؛ نویری، نهایه الارب فی فنون الادب، ج۲، ص۳۰۵؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۶۶. نیز ر.ک: قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۴۵۱.

[3] ر.ک: دینوری، الاخبار الطوال، ص۵۴؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۱، ص۲۲۹.

[4] محسن امین، اعیان الشیعه، ج۱، ص۱۹۴؛ بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۳، ص۲۴۲.

[5] سمعانی، الانساب، ج۳، ص۲۲۴. بر اساس برخی روایات منتسب به پیامبر(ص) نیز، از لخم و جذام و عامله و غسان، به عنوان چهار قبیله سبئی که از یمن به شام کوچیده و در آن سرزمین منزل گزیده‌اند، نام برده شده است. (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۳۹؛ مسعودی، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج۲، ص۴۷؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۲، ص۱۵۹)

[6] بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۳، ص۲۴۲.

[7] منطقه ای بین فلسطین (رمله) و مصر. (حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۱۴۵)

[8] ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۱۰؛ حسن بن احمد همدانی، صفه جزیره العرب، ص۱۲۹؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۰۱۱.

[9] ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۲۱۰.

[10] بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۴، ص۶۵۳.

[11] حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۴۵۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۶۶.

[12] حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۴۵۱. نیز ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج‌۱، ص۲۱۰.

[13] زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۱۹۱.

[14] حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۴۵۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۶۶.

[15] حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۲۶۴.

[16] بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۴، ص۶۵۳.

[17] بامطرف، الجامع (جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۱، ص۲۹۰ و ج۳، ص۳۴۲.

[18] حسینی ایمنی، سید علی اکبر، مکاتبه اختصاصی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

[۱۶]

[۱۷]

[۱۸]