حکم بن حیان عبدی

نسخه‌ای که می‌بینید، نسخهٔ فعلی این صفحه است که توسط Ali (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۶ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۵ ویرایش شده است. آدرس فعلی این صفحه، پیوند دائمی این نسخه را نشان می‌دهد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

آشنایی اجمالی

وی از بنو محارب تیره ای از بنو عبد قیس از ربیعه از عرب عدنانی است[۱] که به نظر می‌رسد به دلیل هم‌پیمانی با بنو نجار، از قبیله خزرج، به وی نجاری هم گفته‌اند[۲]. مستند صحابی بودنش روایتی است که بر اساس آن وی همراه گروهی از بنو عبد قیس (به احتمال از بحرین) در وفدی به حضور رسول خدا(ص) رسید و از آن حضرت شنید که فرمود: هر مسلمانی که صبح کند و ستایش خداوند را به جای آورد و شهادت بر توحید دهد تا شامگاه گناهانش بخشیده می‌‌شود و اگر در شب چنین کند تا صبح گناهانش بخشیده خواهد شد[۳]. گفتنی است، در برخی منابع، گویندۀ روایت شخص دیگری به نام آبان محاربی است که در سلسله سند حذف شده و حکم از او نقل حدیث کرده است[۴]. همچنین در سند روایت از حکم، آبان بن ابی‌عیاش قرار دارد که ضعیف و متروک معرفی شده است[۵]. بنابراین صحابی شمردن وی جای تأمل جدی است.[۶]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۶۱؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۹۵.
  2. ابن شبه نمیری، تاریخ المدینة المنوره، ج۲، ص۵۸۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۸۷.
  3. ابن شبه نمیری، تاریخ المدینة المنوره، ج۲، ص۵۸۹؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۸۷؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۱۰، ص۱۱۶.
  4. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۶۱؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۱، ص۲۳۲؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۲، ص۱۶۳.
  5. ر.ک: نسائی، کتاب الضعفاء والمتروکین، ص۱۴۸؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۱۰، ص۱۱۶.
  6. بانشی، رحمت‌الله، مقاله «حکم بن حیان عبدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۹۸.