عبدالله بن صفار

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید، نسخهٔ فعلی این صفحه است که توسط Jaafari (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۹ ویرایش شده است. آدرس فعلی این صفحه، پیوند دائمی این نسخه را نشان می‌دهد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

مقدمه

او از سران خوارج و بنیانگذار فرقۀ صفریه و از افرادی است که با ابن زبیر در مکه ائتلاف کرده بود. عبدالله و دیگر رهبران خوارج که در کنار ابن زبیر بودند با او اختلاف نظر پیدا کردند و از وی جدا شدند. چند تن از اینها از جمله همین عبدالله بن صفار به بصره آمدند و این درحالی بود که ابن زیاد گریخته بود و آن گروه از خوارج که در زندان او بودند درهای زندان را شکسته و بیرون آمده بودند[۱]. فرقۀ صفریه که به ابن صفار نسبت داده می‌شود نه مانند فرقۀ ازارقه تندرو و نه مانند اباضیه مسامحه‌کار است. نقل شده است که عبدالله بن صفار نزد عبدالله بن اباض رفت و به او گفت: خداوند از تو بیزار است که کوتاه آمدی و از نافع بن ازرق نیز بیزار است که غلو کرد و خداوند از هر دوی شما بیزار است[۲].[۳]

منابع

پانویس

  1. تاریخ طبری، ج ۴، ص۴۳۹
  2. کامل مبرد، ج ۳، ص۱۰۲۰
  3. جعفری، یعقوب، خوارج در تاریخ، ص ۲۲۰.