زهیر بن عجوه هذلی
آشنایی اجمالی
وی را با توجه به نسبتش و به سبب آنکه برادر[۱] ابوخراش هذلی بود[۲] میتوان از قبیله هذیل بن مدرکه، از معد بن عدنان[۳] دانست. برخی «عجوه» را لقب وی دانستهاند[۴]. بنا بر نقلی وی در غزوه فتح مکه[۵] در حالی که مسلمان بود کشته شد[۶]. بر اساس خبری دیگر او[۷] در حنین اسیر شد و پس از آنکه دستان او را بستند به قتل رسید و ابوخراش هذلی در رثای او شعری سرود[۸]. قاتل او جمیل بن معمر بن حبیب نام داشت که[۹] به سبب آنکه از زمان جاهلیت میان آنان دشمنی بود او را گردن زد[۱۰]. بنا بر نقلی جمیل هم در آن زمان مسلمان شده بود[۱۱]. البته واقدی از زهیر نام نبرده است.[۱۲]
جستارهای وابسته
- بنی هذیل بن مدرکه (قبیله)
- بنی معد بن عدنان (قبیله)
- ابوخراش هذلی (برادر)
منابع
پانویس
- ↑ یا پسرعموی، ر.ک: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۲۰۲.
- ↑ ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۵.
- ↑ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۹۸.
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۲۰۲؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۲۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۵.
- ↑ یا حنین، ر.ک: ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۲۷.
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۲۰۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۵.
- ↑ همراه تعدادی از اصحاب رسول خدا، ر.ک: ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۱، ص۲۱۷.
- ↑ ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۴۷۲؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۲۰۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۵.
- ↑ که در آن زمان کافر بود سپس اسلام آورد، ر.ک: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۲۰۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۷۵.
- ↑ ابوالفرج اصفهانی، ج۲۱، ص۲۱۷.
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۲۰۲.
- ↑ خانجانی، قاسم، مقاله «زهير بن عجوه هذلی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۴۰۲.