خویلد بن مره هذلی

(تغییرمسیر از ابوخراش هذلی)

آشنایی اجمالی

وی از تیره بنوقرد بن معاویه، از قبیله عدنانی هذیل است[۱]. کنیه‌اش ابوخراش بوده؛ لذا در بسیاری از منابع از وی با عنوان «ابوخراش هذلی» یاد شده است. خویلد در شمار شاعران معروف عرب بوده که هم جاهلیت و هم اسلام را درک کرده است[۲]. البته در جاهلیت از راهزنان معروف بود و پیشگام قبیله‌اش در غارت دیگر قبایل بود[۳]. وی در سنین پیری اسلام آورد[۴]، به احتمال اسلام آوردن وی در حدود فتح مکه یا قبل از آن بوده است؛ زیرا پس از شهادت برادرش، زهیر در این غزوه یا اندکی بعد در غزوه حنین[۵]، ابوخراش اشعاری در سوگ وی سرود[۶].

با وجود این، گزارشی مبنی بر دیدار وی با رسول خدا(ص) در دست نیست؛ از این رو ابن حجر[۷] نام وی را در قسم سوم الاصابه (مخضرمین) که دوره رسول خدا(ص) را درک کرده، اما آن حضرت را ندیده‌اند آورده است. از سوی دیگر ابن عبدالبر[۸] با این استدلال که همه اعراب پس از جنگ حنین و طائف اسلام آورده‌اند، نام وی را در شمار صحابه آورده است، که به دلیل دیدار نداشتن ابوخراش با پیامبر(ص)، این ادعا قابل پذیرش نیست. ابوخراش بعدها در دوره حکومت عمر (۱۳-۲۳) به دیدار وی آمد[۹] و در همان دوران نیز بر اثر گزش مار از دنیا رفت[۱۰].[۱۱]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۱۹۸.
  2. ابوالفرج اصفهانی، الأغانی، ج۲۱، ص۲۱۱.
  3. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۲۰۲.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۰۵.
  5. ابن هشام، السیرة النبویة، ج۲، ص۴۷۲؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۲۰۲.
  6. ابوالفرج اصفهانی، الأغانی، ج۲۱، ص۲۱۷ و نیز ر.ک: مدخل زهیر بن عجوه.
  7. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۰۵.
  8. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۲۰۴.
  9. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۰۵.
  10. شرح بیشتر زندگانی وی را بنگرید: ابوالفرج اصفهانی، الأغانی، ج۲۱، ص۲۱۱-۲۳۴.
  11. قلیچ، رسول، مقاله «خویلد بن مره هذلی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۶۰.