عبدالله بن ربیعة بن دراج

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید، نسخهٔ فعلی این صفحه است که توسط Ali (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۲۳:۰۶ ویرایش شده است. آدرس فعلی این صفحه، پیوند دائمی این نسخه را نشان می‌دهد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
عبدالله بن ربیعة بن دراج
تصویر نمادین جنگ جمل
نام کاملعبدالله بن ربیعة بن دراج
جنسیتمرد
از قبیلهقریش
از تیره
خویشاوندانعبدالله بن محیریز (پسرعمو)

آشنایی اجمالی

عبدالله (همچنان‌که در باره پدرش ربیعة بن درّاج گفته‌اند) از تیره بنی حذافة بن جمح، از بنی‌هصیص بن کعب، از قریش بود[۱]. البته برخی درباره اینکه نسب پدرش «مخزومی» یا «جمحی» بودن وی اختلاف دارند[۲] اما بیشتر با نسبت جمحی او را معرفی کرده‌اند. ابن ابی‌حاتم[۳]، در ذیل نام «ربیعة بن سلمه یمامی» می‌گوید: وی را «ابن‌دراج» هم گفته‌اند. اما به ظاهر او نمی‌تواند با «ربیعة بن دراج» یکی باشد؛ چون «ربیعة بن سلمه» قطعاً از تابعین بوده و از عثمان و امام علی(ع) درباره اشیای گمشده روایت دارد[۴].

پدرش ربیعه را فلسطینی[۵] یا از اهل دمشق شمرده و گفته‌اند در آنجا خانه داشته است[۶]. واقدی[۷] وی را از اسیران مشرکی دانسته است که در جنگ بدر به اسارت مسلمانان درآمد و مالی نداشت؛ اما چیزی از او گرفته و او را آزاد کردند[۸]. از میان صحابه‌نگاران تنها ابن حجر[۹]، در بخش نخست الاصابه (صحابه) از وی یاد کرده و پس از اشاره به همین خبر واقدی می‌گوید: به ظاهر وی از کسانی است که در فتح مکه مسلمان شدند؛ زیرا تا زمان حجة‌الوداع کسی از قریش غیر مسلمان باقی نماند. به گفته ابن حجر[۱۰] ابوزرعه دمشقی و ابن سمیع وی را از طبقه نخست تابعین شمرده‌اند[۱۱].

عبدالله بن ربیعة بن دراج در جنگ جمل کشته شد[۱۲] و هنگامی که امام علی(ع) بر کشته‌های جنگ جمل گذشت وی را دید و فرمود: «این بیچاره را چه چیزی برای جنگ بیرون آورد؟ دینداری یا یاری عثمان؟ به خدا سوگند عثمان درباره وی و پدرش نظر خوبی نداشت»[۱۳].[۱۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۶۲.
  2. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۸، ص۶۳.
  3. ابن ابی‌حاتم، الجرح واتعدیل، ج۳، ص۴۷۳.
  4. ر.ک: بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۸۲؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۷۳؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۲۲۹.
  5. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۸، ص۶۴.
  6. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۶، ص۲۵۲.
  7. واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۴۲.
  8. نیز ر.ک: بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۰، ص۲۶۸.
  9. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۶۸.
  10. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۶۸.
  11. نیز ر.ک: ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۲۲۹.
  12. مفید، الجمل، ص۳۹۳؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۶۲.
  13. مفید، الجمل، ص۳۹۳.
  14. خانجانی، قاسم، مقاله «عبدالله بن ربیعة بن دراج»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۴-۳۲۵.