نسخهای که میبینید نسخهای قدیمی از صفحهاست که توسط Jaafari(بحث | مشارکتها) در تاریخ ۱۴ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۲۶ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوتهای عمدهای با نسخهٔ فعلی بدارد.
نسخهٔ ویرایششده در تاریخ ۱۴ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۲۶ توسط Jaafari(بحث | مشارکتها)
آثار صلوان فرستادن بر امام مهدی چیست؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
حجت الاسلام و المسلمین جواد محدثی در کتاب خود با عنوان «فرهنگ غدیر» در اینباره گفته است:
«صلوات، ریشهای قرآنی دارد. خداوند میفرماید: ﴿﴿إِنَّ اللَّهَ وَمَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا﴾﴾[۱] در نماز هم واجب است در تشهّد، بر آن حضرت و خاندانش صلوات بفرستند. از پیامبر اکرم](ص) روایت است که: مَنْ صَلَّى صَلَاةً لَمْ يُصَلِّ فِيهَا عَلَيَّ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِي لَمْ تُقْبَلْ مِنْهُ[۲]، شافعی نیز با اشاره به همین نکته در فضیلت اهل بیت، وجوب مودّت اهل بیت و صلوات در نماز و مردودی نماز بیصلوات را یاد کرده(...) این یادکرد، هم حقشناسی و تکریم است، هم الهام و تأسّی. به قول استاد محمد رضا حکیمی: ذکر آل محمّد درهرحال، مایۀ ثبات ایمان و روشنی دل و سرافرازی امّت و حریّت فکر و وسیلۀ قرب به خداوند است. از این گذشته، آل محمّد تنها از آن شیعه نیستند، از آن همۀ مسلمانانند، فرزندان و اوصیای پیامبر مسلمانانند و وارثان علوم و معارف پیامبر، و ذکر مناقب و حقوق آنان برای هرمسلمانی اهمیت دارد.[۳] آنچه مطرح است و گاهی میان شیعه و اهل سنت موجب بحث، این است که آیا در کنار نام پیامبر، آل و اهل بیت و صحابه را هم باید آورد یا نه؟ خود پیامبر چگونه صلوات میفرستاده؟ صیغۀ خاصّی دارد یا هرکس هرگونه که مایل بود؟ تا آنجا که یاد نکردن از آل گاهی گواه سنّی بودن گوینده یا نویسنده به شمار میآید. شیعه، صلوات بدون آل محمد را ناقص و ابتر میشمارد و این به استناد احادیث نبوی در کتب شیعه و اهل سنت است، که فرمود: بر من درود ابتر و ناقص نفرستید، پرسیدند: صلوات ابتر چیست؟ فرمود: نگویید:اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ ، بلکه بگویید: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد[۴]. فخر رازی هم همین صورت را برای صلوات ذکر میکند که از پیامبر خدا(ص) روایت شده است.[۵] خود پیامبر نیز در نماز و غیر نماز، صلوات بر خود و آل محمد را به صورت یادشده میفرمود.[۶] یادکرد آل محمد در صلوات و دعا و ذکرها و خطبهها و صلوات بر خاندان پیامبر، به تدریج جنبۀ سیاسی هم یافت و در مقابل خط امویان که سیاست حذف این خاندان را حتی در ذکر و یادکردن پیش گرفته بودند، خطّ اهل بیت، بر تأکید مکرّر و مداوم بر آل محمد بود. شاید اصرار امام سجاد(ع) بر آوردن آن همه اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد در اوّل هرفقره از دعاهای بسیاری در صحیفۀ سجّادیه،[۷] در راستای همین خطّ و احیای نام و یاد این خاندان بوده است. امام صادق(ع) میفرماید: پدرم امام باقر(ع) شنید مردی را که به کعبه چسبیده و میگفت: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ، فرمود: ای بندۀ خدا، آن را ناقص مگو و در حق ما ظلم نکن، بگو: ِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ[۸] در مقابل، اصرار اهل سنّت بر افزودن صحابه بر نام پیامبر در صلوات (و علی آله و صحبه اجمعین) نیز جنبۀ سیاسی دارد و به قصد تطهیر همۀ صحابه در همۀ عملکردشان و استحقاق صلوات و درود نسبت به آنان است»[۹].
پاسخهای دیگر
با کلیک بر «ادامه مطلب» پاسخ باز و با کلیک بر «نهفتن» بسته میشود:
«درود فرستادن بر رسول گرامی اسلام و خاندان پاک اوست، که خداوند در قرآن کریم درباره آن تأکید کرده است: ﴿﴿إِنَّ اللَّهَ وَمَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا﴾﴾[۱۰]؛ خدا و فرشتگان بر پیامبر درود میفرستد، ای مؤمنان (شما نیز) بر او درود فرستید و کاملا در برابر او تسلیم باشید. یکی از وظایف مؤمن منتظر، صلوات فرستادن بر حضرت مهدی (ع) است. مثلا در حق آن حضرت بگوید: "اللهم صل علی مولانا صاحب الزمان". در کتب ادعیه[۱۱]، صلواتهای چندی برای امام عصر(ع) و دیگر معصومین (ع) وجود دارد که باید تنها آنها مورد استفاده قرار گیرند، زیرا بهتر است صلوات بر آن حضرت، طبق آنچه از اهل بیت (ع) روایت شده است، انجام گیرد.
امام صادق (ع) فرمود: "هرکس پس از نماز ظهر و نماز صبح در روز جمعه و غیر جمعه بگوید: "اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ"، نمیمیرد تا حضرت قائم(ع) را درک کند"[۱۲].
در روایت دیگری آمده است که هرکس بگوید: "اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ"، خداوند شصت حاجت او را برآورده میسازد، سی حاجت از حوائج دنیا و سی حاجت از حوائج آخرت[۱۳]. درود و صلوات فرستادن بر حضرت مهدی (ع) نوعی دعا است؛ آن هم دعایی جامع که دربر گیرنده خواستهها و دعاهای بسیاری است. در این درخواست مؤمن، تمنای حفظ آن حضرت و حفظ یاران و دوستداران او و برطرف شدن هر گونه همّ و غمّ از قلب مقدس آن حضرت و تعجیل در ظهور او و پیروزی آن بزرگوار وجود دارد، چرا که صلوات بر آن حضرت، یعنی طلب رحمت برای او»[۱۴].
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
↑خداوند و فرشتگان بر پیامبر صلوات و درود میفرستند، ای آنان که ایمان آوردهاید، بر او صلوات و سلام بفرستید، درودی فراوان؛ سوره احزاب آیه ۵۶
↑هرکس نمازی بخواند که در آن بر من و خاندانم صلوات نفرستد از او پذیرفته نمیشود؛ اهل البیت فی الکتاب و السنّه، ص ۳۸۸ به نقل از سنن دارقطنی و احقاق الحق و مستدرک الوسائل
↑حماسۀ غدیر، ص ۱۶۱، نیز کتاب «نان و کتاب» از ایشان، ص ۱۳۵، مقالۀ صلوات و الفاظ آن در اسلام
↑شیعهشناسی، ص ۲۶۸ به نقل از الصواعق المحرقه، ص ۲۲۵، «فضائل الخمسه من الصحاح السته» ج ۱ ص ۹ و ۲۲۳