مردم چه شهرهای از یاوران امام مهدی هستند؟ (پرسش)

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Wasity (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۶ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۵۴ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

الگو:پرسش غیرنهایی

مردم چه شهرهای از یاوران امام مهدی هستند؟
موضوع اصلیبانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت
مدخل بالاترمهدویت / غیبت امام مهدی / عصر غیبت کبری
مدخل اصلیآثار انتظار
مدخل وابسته؟

؟ یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث مهدویت است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.

عبارت‌های دیگری از این پرسش

پاسخ نخست

خدامراد سلیمیان
حجت الاسلام و المسلمین خدامراد سلیمیان، در مقاله «انتظار و منتظران» در این‌باره گفته است:
«در روایات، آن‏جا که سخن از یاران حضرت مهدی(ع)‏ هنگام ظهور است، نام منطقه جغرافیایی "طالقان" به چشم می‌‏خورد. منظور از طالقان، چه منطقه‏‌ای بین مرو و بلخ باشد و یا شهری میان قزوین و ابهر[۱]، خاستگاه برخی یاران حضرت مهدی(ع) یاد شده است. در منابع اهل سنت از حضرت علی(ع) نقل شده است که فرمود: "خوش به حال طالقان! خداوند سبحانه و تعالی دارای گنج‏ه‌ایی در آن جا است که نه از طلا است و نه از نقره؛ امّا در آن خطه، مردانی هستند که خدا را آن گونه شناخته‌‏اند که شایسته معرفت است، و آنان، یاران مهدی(ع) در آخر الزمان می‌‏باشند"[۲].
همین روایت به گونه‌‏ای دیگر در منابع شیعه نیز آمده است. امام صادق(ع) فرمود: "گنجی در طالقان هست که از طلا و نقره نیست، و پرچمی است که از روزی که آن را پیچیده‏‌اند برافراشته نشده است و مردانی هستند که دل‏‌های آن‏ها مانند پاره‌‏های آهن است شکی در ایمان به خدا در آن راه نیافته و در طریق ایمان از سنگ محکم‏‌تر است. اگر آنها را وادارند که کوه‌‏ها را از جای بکنند، از جای کنده و از میان بر می‌‏دارند. لشکر آن‏ها قصد هیچ شهری نمی‌‏کنند جز اینکه آن را خراب می‏‌نمایند. اسب‏‌های آن‏ها زین‌‏های زرین دارند، و خود آنها برای تبرک بدن خود را بزین اسب امام می‌‏سایند، آن‏ها در جنگ‏ها امام را در میان گرفته و با جان خود از وی دفاع می‌‏کنند، و هرکاری داشته باشد برایش انجام می‏‌دهند. مردانی در میان آن‏ها است که شب‏ها نمی‏‌خوابند زمزمه آن‏ها در حال عبادت همچون زمزمه زنبور عسل است. تمام شب را به عبادت مشغول‌اند، و روزها سواره به دشمن حمله می‏‌کنند. آنها در وقت شب راهب و هنگام روز شیرند. آن‏ها در فرمانبرداری امام بیش از کنیز نسبت به آقایش پافشاری دارند آن‏ها مانند چراغ‌‏های درخشنده‏‌اند، و دل‏هاشان همچون قندیل‌‏هاست، و از خوف خدا خشنود می‏‌باشند. آن‏ها ادعای شهادت دارند و تمنا می‏‌کنند که در راه خداوند کشته گردند. شعار آنان اینست: "ای خون‏خواهان حسین" از هرجا می‌‏گذرند، رعب آنها پیشاپیش آنان به اندازه یک ماه راه در دل‏‌های جای می‌‏گیرد، و بدین گونه رو به پیش می‌‏روند، خداوند هم پیشرو به سوی حق و حقیقت را پیروز می‏‌گرداند"[۳].
برخی، طالقان را منطقه ویژه‌‏ای دانسته‏‌اند؛ ولی گروهی نیز آن را به منطقه بسیار وسیعی همانند ایران معنا کرده‏‌اند[۴]. از روایت ذکر شده در منابع اهل سنت استفاده می‌‏شود که آنان اصحاب و یاران ویژه آن حضرت هستند؛ زیرا در روایت، نوع آنان مشخص شده است؛ امّا در روایت بحار الانوار علاوه بر بیان چگونگی و کیفیت، سخن از کمّیت و لشکر و درفش‏‌های فاتح و پیروز به میان آمده است»[۵].

پاسخ‌های دیگر

 با کلیک بر «ادامه مطلب» پاسخ باز و با کلیک بر «نهفتن» بسته می‌شود:  

پرسش‌های وابسته

منبع‌شناسی جامع مهدویت

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. معجم البلدان، ج ۴، ص ۶
  2. سیوطی، الحاوی للفتاوی، ج ۲، ص ۸۲؛ کنز العمال، ج ۷، ص ۲۶۲
  3. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۷
  4. ر. ک: علی کورانی، عصر ظهور، ص ۲۶۰
  5. سلیمیان، خدامراد،فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۲۸۹ - ۲۹۰.
  6. ینابیع الموده، ص ۹۱؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۶۸.
  7. بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۷.
  8. مجتبی تونه‌ای، موعودنامه، ص:۴۶۸.