نسخهای که میبینید نسخهای قدیمی از صفحهاست که توسط Wasity(بحث | مشارکتها) در تاریخ ۱۶ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۵۴ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوتهای عمدهای با نسخهٔ فعلی بدارد.
نسخهٔ ویرایششده در تاریخ ۱۶ مارس ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۵۴ توسط Wasity(بحث | مشارکتها)
؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
«در روایات، آنجا که سخن از یاران حضرت مهدی(ع) هنگام ظهور است، نام منطقه جغرافیایی "طالقان" به چشم میخورد. منظور از طالقان، چه منطقهای بین مرو و بلخ باشد و یا شهری میان قزوین و ابهر[۱]، خاستگاه برخی یاران حضرت مهدی(ع) یاد شده است. در منابع اهل سنت از حضرت علی(ع) نقل شده است که فرمود: "خوش به حال طالقان! خداوند سبحانه و تعالی دارای گنجهایی در آن جا است که نه از طلا است و نه از نقره؛ امّا در آن خطه، مردانی هستند که خدا را آن گونه شناختهاند که شایسته معرفت است، و آنان، یاران مهدی(ع) در آخر الزمان میباشند"[۲].
همین روایت به گونهای دیگر در منابع شیعه نیز آمده است. امام صادق(ع) فرمود: "گنجی در طالقان هست که از طلا و نقره نیست، و پرچمی است که از روزی که آن را پیچیدهاند برافراشته نشده است و مردانی هستند که دلهای آنها مانند پارههای آهن است شکی در ایمان به خدا در آن راه نیافته و در طریق ایمان از سنگ محکمتر است. اگر آنها را وادارند که کوهها را از جای بکنند، از جای کنده و از میان بر میدارند. لشکر آنها قصد هیچ شهری نمیکنند جز اینکه آن را خراب مینمایند. اسبهای آنها زینهای زرین دارند، و خود آنها برای تبرک بدن خود را بزین اسب امام میسایند، آنها در جنگها امام را در میان گرفته و با جان خود از وی دفاع میکنند، و هرکاری داشته باشد برایش انجام میدهند. مردانی در میان آنها است که شبها نمیخوابند زمزمه آنها در حال عبادت همچون زمزمه زنبور عسل است. تمام شب را به عبادت مشغولاند، و روزها سواره به دشمن حمله میکنند. آنها در وقت شب راهب و هنگام روز شیرند. آنها در فرمانبرداری امام بیش از کنیز نسبت به آقایش پافشاری دارند آنها مانند چراغهای درخشندهاند، و دلهاشان همچون قندیلهاست، و از خوف خدا خشنود میباشند. آنها ادعای شهادت دارند و تمنا میکنند که در راه خداوند کشته گردند. شعار آنان اینست: "ای خونخواهان حسین" از هرجا میگذرند، رعب آنها پیشاپیش آنان به اندازه یک ماه راه در دلهای جای میگیرد، و بدین گونه رو به پیش میروند، خداوند هم پیشرو به سوی حق و حقیقت را پیروز میگرداند"[۳].
برخی، طالقان را منطقه ویژهای دانستهاند؛ ولی گروهی نیز آن را به منطقه بسیار وسیعی همانند ایران معنا کردهاند[۴]. از روایت ذکر شده در منابع اهل سنت استفاده میشود که آنان اصحاب و یاران ویژه آن حضرت هستند؛ زیرا در روایت، نوع آنان مشخص شده است؛ امّا در روایت بحار الانوار علاوه بر بیان چگونگی و کیفیت، سخن از کمّیت و لشکر و درفشهای فاتح و پیروز به میان آمده است»[۵].
پاسخهای دیگر
با کلیک بر «ادامه مطلب» پاسخ باز و با کلیک بر «نهفتن» بسته میشود:
«در تعدادی از روایات از اهل طالقان بهعنوان یاران حضرت مهدی (ع) یاد شده است. امیر مؤمنان (ع) میفرمایند: "خوشا به حال طالقان، زیرا خداوند در آنجا گنجهایی دارد که نه از طلا و نه از نقرهاند، بلکه مردان باایمانی هستند که خدا را به حق شناختهاند و آنان یاوران مهدی آل محمد (ع) در آخر الزمان خواهند بود."[۶].
امام صادق (ع) نیز در اوصاف اهل طالقان آورده است: "آنان به عقابانی میمانند که بر زمین جای گرفته باشند، زین اسب امام خود (حضرت مهدی (ع)) را مسح میکنند و به آن تبرک میجویند. اطرافش را میگیرند و در جنگها از او حراست میکنند و هرآنچه در توانشان باشد در راه امامشان نثار میکنند. مردانی هستند که شبها نمیخوابند و تا صبح به عبادت پروردگارشان قیام میکنند. شب خود را با زمزمهای بهسان زمزمه زنبورعسل به سر میبرند و چون صبح شود، آماده نبرد میگردند. آنان چراغهایی نورافشان و قندیلهایی درخشان بوده و همواره در آرزوی شهادتاند و شعارشان "یا لثارات الحسین" است[۷]»[۸].