مسئولیت در کلام اسلامی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Jaafari (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۷ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث مسئولیت است. "مسئولیت" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل مسئولیت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

=تکلیف

تنها انسان است که می‌شود برای او قانون طرح کرد و او را مختار و آزاد گذاشت و به او گفت: اگر راه سعادت را می‌خواهی طی کنی باید از اینجا بروی و اگر راه بدبختی را می‌خواهی بروی از این طرف، و در هر حال، اختیار با خودت است، حالا این تو هستی و این راه. این موضوع نامش تکلیف است[۱]. انسان یگانه موجود ممتازی است که این امکان” و “توانایی” شگفت را دارد که در چارچوب یک سلسله قوانین قراردادی رفتار نماید. این قوانین قراردادی از آن نظر که از طرف یک مقام صلاحیّت‌دار وضع می‌شود و به انسان تحمیل می‌شود و تحمل قانون از نوعی زحمت و مشقّت خالی نیست، به نام “تکلیف” خوانده می‌شود[۲]. کلمه “تکلیف” از مادّه “کلفت” است که مفهوم مشقّت دارد[۳].[۴]

تکلیف “بما لایُطاق”

تکلیف “بما لایطاق” یعنی تکلیف به کاری که فوق طاقت و قدرت است کرده‌اند[۵].[۶]

جستارهای وابسته

منابع

  1. زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر

پانویس

  1. اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۲۶.
  2. مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۲.
  3. پاسخ استاد به نقد کتاب مسئله حجاب، ص۹.
  4. زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص ۲۷۹.
  5. مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۵.
  6. زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص ۲۸۰.