از امامتپدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل
لشکر شیطان (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
منابع
جستارهای وابسته
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
↑ ﴿ وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴾ ؛
سوره شعراء، آیه ۹۵.
↑ ﴿ وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ﴾ ؛ سوره زخرف، آیه ۳۶؛ المیزان، ۱۵/ ۲۹۰.
↑ ﴿ وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ﴾ ؛ سوره زخرف، آیه ۳۷.
↑ المیزان، ۱۸/ ۱۰۳- ۱۰۱.
↑ ﴿ وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا ﴾ ؛ سوره اسراء، آیه ۶۴؛ نهج البلاغه، خ ۱۹۲.
↑ المیزان، ۱۳/ ۱۴۶؛ تفسیر نمونه، ۱۲/ ۱۸۵- ۱۸۳.
↑ فرهنگ شیعه ، ص 392.
↑ ﴿ وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴾ ؛ سوره شعراء، آیه ۹۵؛ ﴿ وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ﴾ ؛
سوره زخرف، آیه ۳۶.
↑ ﴿ يَا بَنِي آدَمَ لاَ يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُم مِّنَ الْجَنَّةِ يَنزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْآتِهِمَا إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لاَ تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاء لِلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ ﴾ ؛ سوره اعراف، آیه ۲۷؛ ﴿ وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاء مِن دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلا ﴾ ؛ سوره کهف، آیه ۵۰؛ نهج البلاغه، خ ۱۹۲.
↑ تفسیر برهان، ۳/ ۱۸۵.
↑ جامع البیان، ۱۱/ ۸۸؛ التبیان، ۸/ ۳۳.
↑ ﴿ وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الإِنسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا وَلَوْ شَاء رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ ﴾ ؛ سوره انعام، آیه ۱۱۲؛ تفسیر مجمع البیان، ۵- ۶/ ۶۵۸؛ تفسیر فخر رازی، ۲۴/ ۱۵۲.
↑ نهج البلاغه، نامه ۶۹.
↑ فرهنگ شیعه ، ص 392-393.