خشم

    از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

    مقدمه

    درمان خشم

    جستارهای وابسته

    منابع

    پانویس

    1. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 330.
    2. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 330.
    3. غررالحکم، ۲ / ۵۹۵
    4. غررالحکم، ۲ / ۵۹۷
    5. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 330.
    6. غررالحکم، ۱ / ۴۶۲
    7. غررالحکم، ۱۴۲
    8. نهج البلاغه، نامه ۶۹
    9. غررالحکم، ۲ / ۶۸۰ و ۷۳۱
    10. غررالحکم، ۱ / ۱۷۷
    11. غررالحکم، ۲ / ۴۹۹
    12. غررالحکم، ۵۰۶
    13. غررالحکم، ۶۳۹
    14. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 330-331.
    15. نهج البلاغه، نامه ۶۹
    16. غررالحکم، ۱ / ۴۳۶
    17. غررالحکم، ۱۹۰ و ۴۳۸
    18. غررالحکم، ۱۲۸
    19. غررالحکم، ۲ / ۶۹۳
    20. غررالحکم، ۵۷۳
    21. غررالحکم، ۱ / ۲۱
    22. غررالحکم، ۲۸
    23. غررالحکم، ۳۲
    24. غررالحکم، ۳۶
    25. غررالحکم، ۹۲
    26. غررالحکم، ۲۹۳
    27. غررالحکم، ۳۱۱
    28. غررالحکم، ۱۰۳
    29. غررالحکم، ۴۹
    30. غررالحکم، ۶۷
    31. غررالحکم، ۷۱ و ۱۴۲
    32. غررالحکم، ۲ / ۶۸۰
    33. غررالحکم، ۸۳۳
    34. غررالحکم، ۶۷۷
    35. غررالحکم، ۱ / ۲۶۲
    36. غررالحکم، ۲ / ۴۷۲
    37. نهج البلاغه، نامه ۷۶: «وَ إِيَّاكَ وَ الْغَضَبَ، فَإِنَّهُ طَيْرَةٌ مِنَ الشَّيْطَانِ»
    38. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 331.
    39. غررالحکم، ۱ / ۱۱۶
    40. غررالحکم، ۲۰۸
    41. غررالحکم، ۳۶۴
    42. غررالحکم، ۲ / ۶۳۹ و ۸۷۴
    43. غررالحکم، ۵۰۶ و ۸۵۷
    44. غررالحکم، ۱ / ۱۸۰
    45. نهج البلاغه، نامه ۳۱
    46. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 331.
    47. نهج البلاغه، نامه ۵۸
    48. نهج البلاغه، نامه ۶۹
    49. نهج البلاغه، نامه ۶۹
    50. غررالحکم، ۱ / ۴۳۶
    51. همان، ۱۱۶
    52. غررالحکم، ۱ / ۱۲۱
    53. غررالحکم، ۱ / ۱۲۸
    54. غررالحکم، ۱ / ۱۳۹
    55. غررالحکم، ۲ / ۵۶۷
    56. نهج البلاغه، خطبه ۳۹: «وَ لَا حَمِيَّةَ تُحْمِشُكُمْ»
    57. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 331-332.
    58. نهج البلاغه، حکمت ۱۶۵: «مَنْ أَحَدَّ سِنَانَ الْغَضَبِ لِلَّهِ، قَوِيَ عَلَى قَتْلِ أَشِدَّاءِ الْبَاطِلِ»
    59. نهج البلاغه، حکمت ۳۵۹: «وَ إِنَّمَا يَنْظُرُ الْمُؤْمِنُ إِلَى الدُّنْيَا بِعَيْنِ الِاعْتِبَارِ وَ يَقْتَاتُ مِنْهَا بِبَطْنِ الِاضْطِرَارِ وَ يَسْمَعُ فِيهَا بِأُذُنِ الْمَقْتِ وَ الْإِبْغَاضِ»
    60. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 332.
    61. نهج البلاغه، خطبه ۱۳۰: «يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ غَضِبْتَ لِلَّهِ، فَارْجُ مَنْ غَضِبْتَ لَهُ؛ إِنَّ الْقَوْمَ خَافُوكَ عَلَى دُنْيَاهُمْ وَ خِفْتَهُمْ عَلَى دِينِكَ، فَاتْرُكْ فِي أَيْدِيهِمْ مَا خَافُوكَ عَلَيْهِ وَ اهْرُبْ مِنْهُمْ بِمَا خِفْتَهُمْ عَلَيْهِ، فَمَا أَحْوَجَهُمْ إِلَى مَا مَنَعْتَهُمْ وَ مَا أَغْنَاكَ عَمَّا مَنَعُوكَ، وَ سَتَعْلَمُ مَنِ الرَّابِحُ غَداً وَ الْأَكْثَرُ [حَسَداً] حُسَّداً»
    62. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 332.