وحی در لغت
مقدمه
وحی در لغت عبارت است از اشاره، نوشتار، رسالت، الهام، کلام پنهانی و هر چیزی که آن را به دیگری القا کنند. ابن انباری میگوید: وحی را وحی نامند؛ چون فرشته آن را از دیگر مخلوقات پنهان کرد و به پیامبری که برانگیخته شد، اختصاص داد.
- دستهبندی وحی
- وحی به وسیله فرشتهای صورت میگیرد که دیده میشود و کلامش شنیده میشود؛ مانند رساندن وحی به دست جبرئیل برای حضرت محمد(ص) در زمانهای معین.
- وحی به صورت کلامی نامعین شنیده میشود؛ مثل موسی(ع) که کلام خداوند را میشنید.
- وحی با القا در قلب صورت میگیرد.
- پیام، از راه الهام رسانده میشود؛ چنان که خداوند، پیامش را با الهام به مادر موسی رساند.
- وحی به صورت تسخیر و غریزه است.
- گاهی وحی در حالت خواب و رؤیاست.[۱]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ علیمردی، محمد مهدی، در ساحل وحی ص ۱۱.