وحی در لغت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Jaafari (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۶ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۵۳ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث وحی است. "وحی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

وحی در لغت عبارت است از اشاره، نوشتار، رسالت، الهام، کلام پنهانی و هر چیزی که آن را به دیگری القا کنند. ابن انباری می‌‌گوید: وحی را وحی نامند؛ چون فرشته آن را از دیگر مخلوقات پنهان کرد و به پیامبری که برانگیخته شد، اختصاص داد.

  • دسته‌بندی وحی
  1. وحی به وسیله فرشته‌ای صورت می‌‌گیرد که دیده می‌‌شود و کلامش شنیده می‌‌شود؛ مانند رساندن وحی به دست جبرئیل برای حضرت محمد(ص) در زمان‌های معین.
  2. وحی به صورت کلامی نامعین شنیده می‌‌شود؛ مثل موسی(ع) که کلام خداوند را می‌‌شنید.
  3. وحی با القا در قلب صورت می‌‌گیرد.
  4. پیام، از راه الهام رسانده می‌‌شود؛ چنان که خداوند، پیامش را با الهام به مادر موسی رساند.
  5. وحی به صورت تسخیر و غریزه است.
  6. گاهی وحی در حالت خواب و رؤیاست.[۱]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس