اصلاح در لغت

اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث اصلاح است. "اصلاح" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

اصلاح در لغت - اصلاح در قرآن - اصلاح در حدیث - اصلاح در نهج البلاغه - اصلاح در معارف دعا و زیارات - اصلاح در جامعه‌شناسی اسلامی - اصلاح در فقه سیاسی - اصلاح در سیره معصوم

مقدمه

«اصلاح» به معنای سامان دادن، بهینه ساختن و به نیکی در آوردن^[۱] و نیز «درست کردن، نیکو کردن، به سازش در آوردن، آراستن و به صلاح آوردن»^[۲] است. مرحوم شیخ طوسی می‌نویسد: الصلاح استقامة الحال، و الاصلاح: جعل الشيء على الاستقامة^[۳] یعنی اصلاح معتدل قرار دادن چیزی است، علامه طباطبایی آن را به «لیاقت و شایستگی» معنا می‌کند^[۴].^[۵]

منابع

قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا، مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»، فرهنگ عاشورایی ج۱۰

پانویس

↑ راغب اصفهانی، مفردات، ماده صلح.
↑ فرهنگ عمید.
↑ شیخ طوسی، تفسیر تبیان، ج۱، ص۷۵.
↑ محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۲، ص۷۵.
↑ قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا، مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»، فرهنگ عاشورایی ج۱۰ ص ۱۶.

[1] راغب اصفهانی، مفردات، ماده صلح.

[2] فرهنگ عمید.

[3] شیخ طوسی، تفسیر تبیان، ج۱، ص۷۵.

[4] محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۲، ص۷۵.

[5] قنبری‌نژاد اصفهانی، حمید رضا، مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»، فرهنگ عاشورایی ج۱۰ ص ۱۶.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]