آدم بن اسحاق اشعری قمی
آشنایی اجمالی
آدم بن اسحاق بن آدم قمی اشعری منسوب به قبیله اشعریون است که ابتدا در یمن بودند و پس از فتوحات اسلامی و در زمان حجاج بن یوسف، عدهای از آنها به قم مهاجرت کرده و مقیم شدند.
جد او آدم از اصحاب امام صادق(ع) بود. وی از راویان حدیث در اواخر قرن سوم[۱] و مردی زاهد و خاشع بود و از راویانی چون یونس بن یعقوب و عبیدالله بن محمد جعفی روایت دارد. ابراهیم بن هاشم قمی، احمد برقی[۲] و محمد بن عبدالجبار از آدم روایت نقل کردهاند.
نجاشی وی را توثیق کرده است[۳]. اثر وی کتاب الحدیث میباشد[۴]. تاریخ وفاتش به دست نیامد، ولی پیش از سال ۲۰۳ هـ[۵] و اواخر قرن سومحیات داشت.[۶] مقبره وی در قبرستان شیخان قم است[۷].
جستارهای وابسته
- خاندان اشعری
- آدم بن عبدالله اشعری قمی (جد)
- اسحاق بن آدم اشعری قمی (پدر)
- زکریا بن آدم اشعری قمی (عمو)
- اسماعیل بن آدم اشعری قمی (عمو)
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱