ابن عبدربه
این مدخل زیرشاخهٔ بحث تاریخنگاران اسلامی قرن چهارم هجری است. ابن عبدربه از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: ابن عبدربه در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
احمد ـ اندلسی (۲۴۶ ـ ۳۲۸ق): ابوعمر احمدبن محمد بن عبدربه بن حبیب قرطبی اندلسی، معروف به ابن عبدربه: وی در سال ۲۴۶ هجری به دنیا آمد[۱]. از موالی هشام بن عبدالرحمان داخل و اهل قرطبه بود. ابوعمر از بقی بن مخلد، ابن وضاح وخشنی روایت کرد[۲] سعید بن قزاز و نیز ابوبکر یحیی بن مالک اندلسی اشعاری از او را روایت کرده اند[۳]. برخی معتقدند اشعار ابن عبدربه بر تشیع وی دلالت دارد[۴]. ابن عبدربّه اشعار بسیاری سرود که نام مجموعه آنها را ممحّصات نهاد. وی همچنین امیر محمد، امیر منذر و عبداللّه ناصر از امویان اندلس را مدح کرد[۵]. منابع، او را فردی دیندار، راستگو و موثق دانسته اند[۶]. وی در آغاز با ابومحمد یحیی قلفاط شاعر، رابطه دوستی داشت؛ ولی به خاطر جریانی که بین آن دو رخ داد، این دوستی به اختلاف انجامید و یکدیگر را هجو گفتند. ابوعمر در سال ۳۲۸ هجری از دنیا رفت[۷]. و در مقبره بنی العباس به خاک سپرده شد. البته برخی درگذشت وی را در سال ۳۸۲ هجری دانستهاند. او در پایان عمر به فلج دچار شد[۸]. آثار ابوعمر عبارتاند از: «العقدالفرید در تاریخ و آداب» که در ۵۰ جزء و ۲۵ جلد تدوین شده و بارها چاپ شده است[۹]. قصیدههایی در زهد که در سالهای پایانی عمر خود به نظم کشید[۱۰]؛ «اخبار فقهاء قرطبه»، «اللباب فی معرفة العلم والآداب»، دیوان شعر[۱۱]، «الارشاد فی اللغه»[۱۲]، »منتخب اخبار الفقهاء المتأخرین من اهل قرطبه» (الاحتفال)[۱۳].[۱۴]
جستارهای وابسته
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۲
پانویس
- ↑ بغیه الملتمس، ص۱۴۸
- ↑ تاریخ العلماء والرواة للعلم بالاندلس، ج۱، ص۴۹
- ↑ جذوة المقتبس، ص۹۴
- ↑ البدایة والنهایة، ج۱۱، ص۱۹۳
- ↑ بغیه الملتمس، ص۱۴۸
- ↑ تاریخ الاسلام، ج۲۴، ص۲۲۱
- ↑ الوافی بالوفیات، ج۸، ص۱۰
- ↑ تاریخ العلماء والرواة للعلم بالاندلس، ج۱، ص۴۹
- ↑ معجم الادبا، ج۴، ص۲۱۱
- ↑ تاریخ الاسلام، ج۲۴، ص۲۲۱
- ↑ معجم المؤلفین، ج۲، ص۱۱۵
- ↑ هدیه العارفین، ج۱، ص۶۰
- ↑ کشف الظنون، ج۱، ص۲۸
- ↑ جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۲، ص ۷۵.