ربیعة بن رفیع سلمی

(تغییرمسیر از ابن لذعه)

آشنایی اجمالی

وی از تیره بنی سلیم بن منصور[۱]، از قیس عیلان بن مضر[۲] بود. وی را منسوب به نام مادرش، ابن دغنه[۳]، ابن ذعنه[۴]، ابن لذعه[۵] ابن لذغه[۶] و ابن لدغه[۷] هم خوانده‌اند که گذشته از احتمال تصحیف یا اشتباه در این نام‌ها باید توجه داشت که افراد دیگری را نیز با عنوان «ابن دغنه» می‌شناسند که با ربیعة بن رفیع یکی نیستند. وی در غزوة حنین (سال هشتم) شرکت کرد، سپس در وفد بنی‌سلیم (سال هشتم) خدمت رسول خدا(ص) رسید[۸]. البته ابن اثیر[۹] می‌گوید: ابن عبدالبر اشتباه کرده که وی را در شمار وفد بنی‌تمیم آورده است؛ زیرا کسی که در این وفد نزد رسول خدا(ص) آمد «عنبری» است[۱۰]. بنا بر خبر مشهور ربیعه در غزوه حنین، «درید بن صمه جشمی»[۱۱] را به قتل رساند[۱۲]. بنا بر نقلی مادرش او را از قتل درید سرزنش کرد؛ اما او گفت: برای رضای خدا و رسولش چنین کرده است[۱۳]. البته برخی ربیع بن ربیعة بن رفیع را قاتل درید دانسته‌اند[۱۴].[۱۵]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۳، ص۳۱۶.
  2. ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۶۲.
  3. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۰.
  4. ابن حجر، فتح الباری، ج۸، ص۳۴.
  5. ابن هشام، السیره النبویه، ج۴، ص۹۵؛ طبری، تاریخ، ج۳، ص۷۹.
  6. بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۳، ص۳۱۶.
  7. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۷، ص۲۳۷.
  8. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۰.
  9. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۱.
  10. ر.ک: ربیعة بن وقیع بن مسلمه عنبری.
  11. از سواران و دلیران عرب که آن زمان پیر و فرتوت شده بود.
  12. ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۰، ص۳۷؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۱.
  13. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۷۸.
  14. ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۶۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۷.
  15. خانجانی، قاسم، مقاله «ربيعة بن رفيع سلمى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۵.