احمد بن قاسم همدانی

آشنایی اجمالی

احمد بن القاسم الهمدانی از راویان امامی مذهب که در شمار راویان طبقه هشتم قرار دارد. وی از محدثانی همچون احمد بن محمد سیاری و احمد بن محمد بن خالد برقی^[۱]حدیث آموخته و روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان محمد بن عباس بن علی بن مروان ماهیار و علی بن سلیمان^[۲] می‌باشند.

نام این راوی در کتب رجالی قدما ذکر نشده و تنها در معدودی از اسناد واقع شده است، از این رو بر طبق قاعده از راویان مجهول یا مهمل به حساب می‌آید. با این حال، محمد بن عباس بن علی بن مروان (ابن ماهیار) که روایاتی از ایشان نقل کرده، از جایگاه بلندی در حدیث برخوردار بوده و نجاشی او را فردی بسیار موثق و کثیر الحدیث معرفی کرده است^[۳]. همچنین از محتوای روایات منقول از وی، اعتقادش به ولایت دوازده امام استفاده می‌شود.^[۴]

منابع

جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲

پانویس

↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۰، ص۱۵۸؛ ج۱۲، ص۴۵۴ و ۴۷۳؛ ج۱۴، ص۳۱۲ و ۳۳۸.
↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۷، ص۴۶۸؛ ج۸، ص۲۳۱؛ طوسی، الأمالی، ص۴۱۳، ح۹۲۹.
↑ نجاشی درباره‌اش نوشته است: "محمد بن العباس بن علی بن مروان بن الماهیار أبوعبدالله، البزاز، المعروف بابن الجحام، ثقة ثقة، من أصحابنا، عین، سدید، کثیر الحدیث. له کتاب المقنع فی الفقه، کتاب الدواجن، کتاب ما نزل من القرآن فی أهل البیت(ع). و قال جماعة من أصحابنا: إنه کتاب لم یصنف فی معناه مثله. وقیل: إنه ألف ورقة" رجال النجاشی، ص۳۷۹، ش۱۰۳۰.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۲، ص۴۷۵-۴۷۸.

[1] تفسیر کنز الدقائق، ج۱۰، ص۱۵۸؛ ج۱۲، ص۴۵۴ و ۴۷۳؛ ج۱۴، ص۳۱۲ و ۳۳۸.

[2] تفسیر کنز الدقائق، ج۷، ص۴۶۸؛ ج۸، ص۲۳۱؛ طوسی، الأمالی، ص۴۱۳، ح۹۲۹.

[3] نجاشی درباره‌اش نوشته است: "محمد بن العباس بن علی بن مروان بن الماهیار أبوعبدالله، البزاز، المعروف بابن الجحام، ثقة ثقة، من أصحابنا، عین، سدید، کثیر الحدیث. له کتاب المقنع فی الفقه، کتاب الدواجن، کتاب ما نزل من القرآن فی أهل البیت(ع). و قال جماعة من أصحابنا: إنه کتاب لم یصنف فی معناه مثله. وقیل: إنه ألف ورقة" رجال النجاشی، ص۳۷۹، ش۱۰۳۰.

[4] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری، ج۲، ص۴۷۵-۴۷۸.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]