احمد بن محمد بن حسن بن محبوب

آشنایی اجمالی

عنوان «احمد بن محمد بن الحسن بن محبوب» در کتب رجالی ناشناخته است و کاربرد آن تنها در یک سند، ناشی از تصحیفِ «احمد بن محمد، عن الحسن بن محبوب» می‌باشد^[۱]. مقصود اصلی در این سند، روایت «احمد بن محمد بن عیسی اشعری» از «حسن بن محبوب» است که مطابقت آن با منابع اصلی مانند الکافی^[۲] و تأویل الآیات الظاهرة^[۳] تأیید می‌شود^[۴].

↑ « رَوَی مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ، عَنْ أَبِی وَلَّادٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ (عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ) عَنْ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ:: ﴿الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ﴾؟ قَالَ: «هُمُ اَلْأَئِمَّةُ (عَلَیْهِمُ اَلسَّلاَمُ)...» تفسیر کنز الدقائق، ج۲، ص۱۳۲.
↑ الکافی، ج۱، ص۲۱۵، ح۴.
↑ تأویل الآیات الظاهرة، ص۸۲.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲، ص۵۱۹.