احمد بن محمد بن موسی نوفلی
احمد بن محمد بن موسی نوفلی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: احمد بن محمد بن موسی نوفلی در تراجم و رجال - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
احمد بن محمد بن موسی بن حارث بن عون بن عبدالله بن حارث بن نوفل بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم، مکنی به ابومحمد[۱] و مشهور به نوفلی[۲] و هاشمی، از راویان امامیمذهب اهل بغداد بود که بخش درخور توجهی از دوران زندگیاش را در آن شهر گذرانده است. وی دوران هیچیک از امامان معصوم را درک نکرده و مستقیم از آن بزرگواران روایتی نقل ننموده است. احمد بن محمد النوفلی، از محدثانی همچون احمد بن هلال[۳]، محمد بن عیسی عبیدی[۴] و یعقوب بن یزید[۵] حدیث آموخته و روایت کرده است و با توجه به جایگاه زمانی این مشایخ، آیتالله بروجردی او را ظاهراً از راویان طبقه هشتم دانسته است[۶]. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان محمد بن احمد بن ابیثلج[۷] و ابو علی محمد بن همام اسکافی[۸] میباشند.
نام این راوی در کتب رجالی قدما ذکر نشده و وضعیت وی مجهول یا مهمل است، با این حال، از راههای غیرمستقیم میتوان وثاقت یا حسن حال او را برداشت کرد. از جمله شواهد این حسن حال، وجود نام وی در اسناد تفسیر علی بن ابراهیم قمی[۹]، نقل حدیث ابوعلی محمد بن همام بغدادی از او[۱۰] و همچنین روایات فراوان محمد بن عباس از وی در کتاب تأویل الآیات الظاهرة است. افزون بر این، ذکر نام او در فهرست نجاشی و محتوای روایاتش بر شیعه و امامی بودن وی دلالت دارد. شیخ طوسی و نجاشی نیز وی را از راویان کتب عیسی بن مهران مستعطف به شمار آوردهاند[۱۱]؛ شخصیتی که به دلیل نقل روایات فراوان در فضایل اهل بیت، مورد هجوم و طعن شدید رجالیان اهل سنت قرار گرفته بود.
از تاریخ وفات وی گزارشی ثبت نشده، اما کتاب نوادر از آثار اوست[۱۲].[۱۳]
منابع
پانویس
- ↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۰، ص۵۳۸؛ سعد السعود، ص۱۱۱.
- ↑ رجال النجاشی، ص۸۹، ش۲۲۱؛ رجال البرقی، ص۴۴؛ منهج المقال، ج۲، ص۲۰۲، ش۳۶۱؛ نقد الرجال، ج۱، ص۱۷۱، ش۳۴۰؛ مجمع الرجال، ج۱، ص۱۶۶؛ جامع الرواه، ج۱، ص۷۱، ش۴۳۶؛ تنقیح المقال، ج۸، ص۸۰، ش۱۵۸۳؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۱۵۶، ش۴۷۴؛ معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۱۱۴، ش۹۱۸؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۴۷۷، ش۱۷۱۴؛ قاموس الرجال، ج۱، ص۶۴۹، ش۵۸۶.
- ↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۲، ص۴۸۲.
- ↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۲، ص۱۳۶.
- ↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۰، ص۵۱۷ و....
- ↑ الموسوعة الرجالیه، ج۶، ص۲۰۱.
- ↑ الإرشاد، ج۱، ص۳۱؛ طوسی، الأمالی، ص۲۳۲، ش۴۱۲.
- ↑ رجال النجاشی، ص۲۵۲، ش۶۶۳؛ طوسی، الفهرست، ص۳۳۲، ش۵۲۰.
- ↑ ر.ک: تفسیر القمی، ج۲، ص۳۸۸.
- ↑ کمال الدین، ج۱، ص۳۲۲، ح۳.
- ↑ طوسی، الفهرست، ص۳۳۲، ش۵۲۰؛ رجال النجاشی، ص۲۹۷، ش۸۰۷.
- ↑ "له كتاب نوادر كبیر"؛ رجال النجاشی، ص۸۹، ش۲۲۱.
- ↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۳، ص۱۵1-۱66.