اسید بن اخنس بن شریق ثقفی
| اسید بن اخنس بن شریق ثقفی | |
|---|---|
تصویر قدیمی مدینه | |
| نام کامل | اسید بن اخنس بن شریق ثقفی |
| جنسیت | مرد |
| از قبیله | ثقیف |
| پدر | أخنس بن شریق |
| همسر | زینب بنت حکم بن ابی العاص |
| پسر | |
| دختر | ام عثمان بنت اسید بن اخنس |
| برادر | مغیره بن اخنس بن شریق |
| خویشاوندان |
|
| محل زندگی | مدینه |
| دین | اسلام |
| از اصحاب | پیامبر اکرم(ص) |
مقدمه
وی از قبیله ثقیف و همپیمان بنی زهره بود. ابن شبه[۱] و ابن ماکولا[۲] او را از صحابهای دانستهاند که در مدینه رحل اقامت افکند. ابن فتحون نیز او را در شمار صحابه آورده است[۳]. أخنس بن شریق پدر اسید از اشراف مکه و از مخالفان رسول خدا (ص) شمرده میشد. اسید پسر عمه عثمان بن عفان بود؛ بدین دلیل، از سوی وی به ولایت بحرین گماشته شد[۴]. این گزارش که از مطاعن عثمان شمرده شده، در منابع تاریخی دیگر نیامده، اما از ولایت فرزند اسید بر بحرین در زمان عبدالملک[۵] یاد شده است[۶].
بلاذری[۷] مغیره، برادر اُسید را والی بحرین از سوی مروان[۸] دانسته است که صحیح به نظر نمیرسد؛ زیرا مغیره پیش از این زمان درگذشته بود. خانه اسید در زمان ابن شبه در مدینه به اسم او شناخته شده و موقوفه بود[۹]. همسر اُسید، زینب دختر حکم بن ابی العاص بود، که فرزندانش به نامهای «عبدالملک»، «مغیره» و «عثمان» از اوست[۱۰]. او فرزند دیگری به نام «عبدالله» داشت[۱۱]. همچنین اُسید دختری به نام «امعثمان» داشت که فرزندش عثمان بن محمد اخنسی، والی مدینه شد[۱۲].[۱۳]
جستارهای وابسته
- ثقیف (قبیله)
- أخنس بن شریق (پدر)
- زینب بنت حکم بن ابی العاص (همسر)
- عبدالملک بن اسید بن اخنس (فرزند)
- مغیرة بن اسید بن اخنس (فرزند)
- عثمان بن اسید بن اخنس (فرزند)
- عبدالله بن اسید بن اخنس (فرزند)
- ام عثمان بنت اسید بن اخنس (فرزند)
- مغیره بن اخنس بن شریق (برادر)
- عثمان بن عفان (پسرعمه)
- عثمان بن محمد اخنسی (نواده)
منابع
پانویس
- ↑ ابن شبه، ج۱، ص۲۳۹.
- ↑ ابن ماکولا، ج۱، ص۶۸.
- ↑ ابن حجر، ج۱، ص۲۳۳.
- ↑ ابوالصلاح الحلبی، ص۲۲۹.
- ↑ خلافت، ص۸۶-۶۵.
- ↑ خلیفة بن خیاط، ص۲۳۰.
- ↑ بلاذری، ج۱۳، ص۴۳۷.
- ↑ خلافت، ص۶۴-۶۵.
- ↑ ابن شبه، ج۱، ص۲۳۹.
- ↑ بلاذری، ج۶، ص۳۰۱؛ ابن عساکر، ج۳۴، ص۳۱۲ و ج۳۸، ص۳۳۱.
- ↑ ابن ابی حاتم، ج۴، ص۱۱۱؛ سمعانی، ج۱، ص۹۸.
- ↑ ابن عساکر، جج۴۰، ص۲۲.
- ↑ داداشنژاد، منصور، مقاله «اسید بن اخنس بن شریق ثقفی»، دانشنامه سیره نبوی ج۲، ص۷۸.