حسن بن عبدالرحیم تمار
حسن بن عبدالرحیم تمار از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: حسن بن عبدالرحیم تمار در تراجم و رجال - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
حسن بن عبدالرحیم تمار، محدثی از طبقه ششم است که دوران زندگی وی در نیمه دوم سده دوم و نیمه اول قرن سوم هجری قمری، و برابر با دوران امامت امام کاظم(ع)، امام رضا(ع)، امام جواد(ع) و امام هادی(ع) بوده است. نام او در اسناد متأخر با اختلاف و تصحیفهایی همچون «حسن بن عبدالرحمن التمار» و «حسین بن عبدالرحمن التمار» نیز ضبط شده است[۱]. وی افزون بر بهرهگیری از مجلس فقهی محمد بن جمهور (صاحب کتاب الواحدة)، از سلیمان بن داوود شاذکونی حدیث آموخته و روایت کرده است[۲]. همچنین حسن بن محمد بن جمهور عمی به عنوان راوی و شاگرد او شناخته میشود.
درباره شخصیت و جایگاه حدیثی وی، نامش در کتب رجالی قدما شناسانده نشده و از راویان مجهول به شمار میرود. با این حال، به سبب تعبیر او از محمد بن جمهور با عنوان فقیه و نیز اشتیاقش به شنیدن و دریافت احادیث فضایل امیر مؤمنان(ع)، تشیع و همگرایی اعتقادی وی برداشت شده است[۳].
منابع
پانویس
- ↑ المناقب، علوی، ص۱۱۲؛ الثاقب فی المناقب، ص۲۷۳ – ۲۷۴؛ شرح مائة کلمة لأمیر المؤمنین، ص۲۵۸ - ۲۵۹؛ تأویل الآیات الظاهره، ص۸۰۷.
- ↑ الثاقب فی المناقب، ص۲۷۳ – ۲۷۴.
- ↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۷، ص۱۰۰-۱۰۷.